Δείξτε λίγο σέβας. Ο Νίκος Μοσχοβίτης γράφει για την πρόκριση του ΠΑΟΚ
Η εμπειρία (όχι πολλών ετών όπως βαυκαλίζονται τόσοι και τόσοι αλλά ενός αξιοσέβαστου αριθμού τελοσπάντων) μας έκανε να πηγαίνουμε στο «Α. Παπανδρέου» χθες, αρκετά… καβαντζωμένοι παρά το +24 του ΠΑΟΚ από το πρώτο παιχνίδι. Κι αν η εικόνα του προημιτελικού στο Παλατάκι, μας είχε κάνει αρκετή εντύπωση, όσον αφορά την τόσο ξεκάθαρη κυριαρχία του «Δικέφαλου του Βορρά», άλλη τόση (ίσως και περισσότερη) μας έκανε και το χθεσινό πρώτο ημίχρονο.
Ακόμα και στο υψηλότερο επίπεδο, βλέπουμε από βδομάδα σε βδομάδα, μεγάλα σκαμπανεβάσματα σε εικόνα-αποτελέσματα, έτσι όπως παίζεται το μπάσκετ πλέον δεν είναι και πολύ περίεργο αυτό, ωστόσο όταν το παρακολουθείς, δε γίνεται να μη σου κάνει έκπληξη. Στο μεγαλύτερο του πρώτου ημιχρόνου χθες, ο ΠΑΟΚ έκανε σχεδόν τα πάντα λάθος, σε επίθεση και άμυνα. Εκνευρίστηκε με κάποιες περίεργες αποφάσεις των διαιτητών, με τη μετριότατη άμυνα του επέτρεψε στους περιφερειακούς του Περιστερίου να παίζουν όπως ακριβώς τους αρέσει στην επίθεση, «μπουρδουκλωνόταν» αρκετές φορές στη δική του επίθεση.
Το +17 των γηπεδούχων προς το τέλος του ημιχρόνου, άρχισε να φέρνει… εφιάλτες στην επιφάνεια, ωστόσο η συνέχεια ήταν διαφορετική. Ο μοναδικός που από το πρώτο ημίχρονο έδειχνε στο πνεύμα του αγώνα, ήταν ο Πάτρικ Μπέβερλι. Μάλιστα, ελλείψει και του τραυματία Κόνιαρη, αυτός είχε επάνω του το μεγαλύτερο κομμάτι της οργάνωσης, αλλά για σταθείτε λίγο ρε παιδιά… Ποιον να είχε ο ΠΑΟΚ, που τώρα παίζει στo FIBA Europe Cup και διεκδικεί την 4άδα στην Ελλάδα; Έχει έναν παίκτη, 737 αγώνων στο ΝΒΑ (666 στη regular season και 71 στα πλέι οφ, τα 578 ως starter), με 13 χρόνια εμπειρίας στην κορυφαία λίγκα του κόσμου, ο οποίος έχει περάσει διάφορα και στην Ευρώπη, κυρίως στα πρώτα του μπασκετικά χρόνια.
Ναι, τον προσεχή Ιούλιο κλείνει τα 38, μας έλεγε και χθες όταν τον ρωτήσαμε, εξηγώντας με το δικό του τρόπο, ότι προερχόμενος από μία αγωνιστική απραξία 10 μηνών, δεν ήταν και το πιο εύκολο για τον ίδιο, να μπει και να δώσει άμεσα αυτά που μπορεί. Το έχουμε πει αρκετές φορές μέσα από το PAOK24 on studio, ότι ο «PatBev» δεν ήταν ποτέ ο σκόρερ στην επαγγελματική του καριέρα, αυτός που θα έπαιρνε τη μπάλα και θα «καθάριζε» παιχνίδια. Ήταν πάντα μία… βόμβα ενέργειας στην άμυνα (κόντρα σε Λεμπρόν, Κάρι, Ντουράντ και σία), μία πολύ ιδιαίτερη προσωπικότητα, που σε αυτό το σημείο της ζωής του, το μπάσκετ τον έφερε ξανά στην Ελλάδα, για έναν ΠΑΟΚ που είναι στην αρχή μιας νέας εποχής.
Στα παιχνίδια με το Περιστέρι, που έκριναν ένα στόχο, ήταν κάτι παραπάνω από παρών. Δεν ξέρουμε αν μπορεί να έχει την ίδια επιρροή και σε αυτά που έρχονται με τη σαφώς ανώτερη ποιοτικά Μούρθια, αλλά σε αυτήν την υπέροχη χώρα, που όλοι τα ξέρουν όλα (και επί της ουσίας δεν ξέρουν τίποτα), μήπως κάποια στιγμή θα πρέπει να κάνουμε μία προσπάθεια, όσοι νιώθουμε, να δίνεται ο απαραίτητος σεβασμός σε αυτός που αποδεδειγμένα τον έχουν κερδίσει με την πορεία τους;
Υ.Γ.: Συλλυπητήρια και κουράγιο στην οικογένεια και όλους τους οικείους του Κλεομένη. Μόνο εκείνοι ξέρουν τι περνούν και κανένας άλλος. Το «ποτέ ξανά» που αναφέρουν τόσοι, υποκριτικά, είναι η μεγαλύτερη ύβρις σε όλους τους νεκρούς από οπαδική βία.
Y.Γ.2: Όπως τα έλεγε πρόσφατα ο Τρινκιέρι στον Μπούτσκο. «Pantelis, no more tsoukou-tsoukou». Δείτε το χθεσινό Ταϊρί του πρώτου ημιχρόνου και αυτό του δεύτερου και θα καταλάβετε πολλά.
Υ.Γ. 3: Ο Ντίμσα, ο Μέλβιν, ο Μουρ, ο κανονικός και υγιής Κόνιαρης και ο Περσίδης, είναι δικλείδες ασφαλείας γι’ αυτήν την ομάδα.
Y.Γ. 4: To Περιστέρι αξίζει πολλά credits για τη μέχρι τώρα πορεία του. Δικαιώνεται ένας φίλος στην αρχή της σεζόν, όταν μας έλεγε ότι «θα είναι ο φετινός ΠΑΟΚ του Καντσελιέρι».
Reviewed by GEORGE GEOPONOS
on
Μαρτίου 19, 2026
Rating:
