Χλευάζοντας αυτόν που έχει το… μαρούλι.Ο Σταύρος Κόλκας γράφει για την ανάγκη αναλύσεων του Έλληνα που φτάνει σε επίπεδο πλειστηριασμού και για την ποδοσφαιροποίηση των τηλεοπτικών αδειών.
Βασικό επικοινωνιακό όχημα για έναν ρεπόρτερ του Άρη αυτή τη περίοδο πχ, είναι το ότι ο Ιβάν δεν πήρε άδεια και πήρε ο Μαρινάκης. Προφανώς δεν τον απασχολεί που ξεκινά η ομάδα του μία χρονιά καρμανιόλα που πρέπει να καταλήξει πετυχημένα γιατί αλλιώς η διαδικασία είναι ψυχοφθόρα αν μη τι άλλο.
Τι είναι ο Καρυπίδης, έχει τα κεφάλαια, απέκτησε την εμπειρία που οφείλει να έχει διοικώντας ένα μεγάλο κλαμπ; Γιατί άλλο Βέροια κι άλλο Άρης.
Αυτά τα ερωτήματα θα απαντηθούν με τον καιρό μάλλον, απλά συνήθως στον Άρη είναι αργά όταν συμβαίνει αυτό. Μυαλό δεν βάζουν. Ας πανηγυρίσουμε όλοι μαζί λοιπόν που ο Ιβάν δεν πήρε άδεια παρότι έριξε στο τραπέζι 61εκατ. ευρώ. Ας πούμε πως είναι και φτωχός, γιατί αρέσει αυτό.
Ο οπαδός δεν έχει καμία σημασία τι κάνει. Είναι οπαδός. Μπορεί να πει ότι γουστάρει, το ψέμα που τον βολεύει και όταν γίνει η στραβή να σφυρίζει αδιάφορα. Να κατηγορεί όλους τους άλλους.
Ο ρεπόρτερ όμως είναι άλλο έργο. Χίλιες φορές να τρως το μπινελίκι πριν γίνει η στραβή παρά μετά. Έχεις κάνει σωστά τη δουλειά σου, κοιμάσαι ήσυχος. Το μπινελίκι θα το φας, δεν γλιτώνεις, πληρώνεις τις αμαρτίες του κλάδου που είναι και πολλές. Πληρώνεις και το ότι έκανες το χόμπι σου δουλειά και ο άλλος δεν το σκέφτηκε νωρίτερα.
Αφήνοντας τον Άρη και τους επικοινωνιολόγους του που κρίνουν πως πρέπει να χλευάσουν τον Ιβάν που δεν έδωσε 80εκατ. ευρώ για να πάρει άδεια, ας αναλύσουμε λίγο τι απλό συμβαίνει με τις άδειες.
Όλοι όσοι πήραν πλην Αλαφούζου μάλλον, είναι υποχρεωμένοι να κάνουν συμμαχίες αλλιώς η χασούρα τους θα είναι τεράστια. Τα 73εκατ. ευρώ της άδειας, χρειάζονται και άλλα 40 με 50 εκατ. ευρώ επένδυση για να στηθεί το μαγαζί, σε μία διαφημιστική πίτα που είναι πεσμένη 70% σε σχέση με το 2010.
Και με ενισχυμένη τη digital προβολή σε σχέση με τότε, μία επιλογή που έχουν όλες οι σοβαρές εταιρίες που θέλουν να δώσουν όγκο στη προβολή τους.
Ωραίο είναι να έχεις κανάλι για να περνάς τα δικά σου, αλλά δεν μπορείς να το πληρώσεις τόσο.
Θα γίνουν συμμαχίες, θα γίνουν συζητήσεις, θα μπούνε λογικά πολλοί ακόμη στο παιχνίδι. Μέσα σε αυτούς μπορεί να είναι και ο Ιβάν, είτε ως πρώτος επιλαχόν, είτε ως συνέταιρος του Χ Καλογρίτσα.
Αυτό που θέλω να καταλήξω είναι πως είμαστε σε ένα επίπεδο ως κοινωνία, που δεν μπορούμε να σκεφτούμε καν το πώς λειτουργούν αυτοί οι άνθρωποι.
Το μόνο που αναζητάμε – όχι μόνο στον Ιβάν – είναι πως θα τους χλευάσουμε και πως θα τους μειώνουμε. Τη στιγμή που αυτοί μαζεύουν όλο το μαρούλι…
Και ψάξου εσύ ποιος είναι ο βλάκας…
http://www.sdna.gr/podosfairo/superleague/article/240174/xleyazontas-ayton-poy-exei-maroyli
Χλευάζοντας αυτόν που έχει το… μαρούλι.Ο Σταύρος Κόλκας γράφει για την ανάγκη αναλύσεων του Έλληνα που φτάνει σε επίπεδο πλειστηριασμού και για την ποδοσφαιροποίηση των τηλεοπτικών αδειών.
Reviewed by GEORGE GEOPONOS
on
Σεπτεμβρίου 06, 2016
Rating:
Reviewed by GEORGE GEOPONOS
on
Σεπτεμβρίου 06, 2016
Rating:
