Ένα διαφορετικό καλοκαίρι O Γρηγόρης Ατρείδης κάνει… ταμείο στο μεταγραφικό καλοκαίρι του #PAOK, εξετάζοντας αν τα «όπλα» που έχει στη διάθεση του ο Βλάνταν Ίβιτς τον βοηθούν στον στόχο του πρωταθλητισμού

Η φετινή καλοκαιρινή μεταγραφική περίοδος έφτασε στο τέλος της, με το παράθυρο απόκτησης ελεύθερων ποδοσφαιριστών να παραμένει ανοιχτό, παρότι ο ΠΑΟΚ φαίνεται πως δύσκολα θα «ψωνίσει» από τη συγκεκριμένη αγορά.

Με δεδομένο ότι στον ΠΑΟΚ του Σαββίδη σπάνια μπορείς να είσαι σίγουρος για κάτι, γιατί και ο μεγαλομέτοχος έχει μία δική του… τρέλα, διαφορετική, αλλά ΠΑΟΚτσήδικη, θα πρέπει να περιμένουμε λίγες ημέρες ακόμα, προκειμένου να βεβαιωθούμε ότι οι φετινές μεταγραφικές του κινήσεις έχουν ολοκληρωθεί.

Ήταν ένα καλοκαίρι διαφορετικό. Για την ακρίβεια το πιο διαφορετικό μεταγραφικό καλοκαίρι του ΠΑΟΚ από τότε που ο Ιβάν αποφάσισε να αποκτήσει το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών της «ασπρόμαυρης» εταιρείας.

Ο «Δικέφαλος» για πρώτη φορά βάδισε στα μονοπάτια του ορθολογισμού, κάνοντας σε πολλές περιπτώσεις τα αυτονόητα, τα οποία ωστόσο συγκριτικά με τα πολλά ακατανόητα που έπραττε τα προηγούμενα καλοκαίρια έκαναν τη διαφορά.

Μπορεί ο Λούμπος Μίχελ να μην ήταν ποτέ αθλητικός διευθυντής και στον ΠΑΟΚ να αναγκάστηκε να έχει διττό ρόλο, μαζί με αυτό τον προέδρου, ωστόσο ήταν η πρώτη φορά που ο άνθρωπος που θα είχε την ευθύνη για το αγωνιστικό τμήμα της επόμενης αγωνιστικής περιόδου αποτελούσε από νωρίς κομμάτι της ομάδας.

Ο Σλοβάκος είχε τον χρόνο που χρειαζόταν να σημειώνει όλα όσα γίνονταν στην προηγούμενη από τη δική του ημέρα, εκμεταλλευόμενος τον ρόλο του απλού παρατηρητή που του δόθηκε αρχικά, κάτι που για εκείνον αποτέλεσε ένα μεγάλο πλεονέκτημα αναφορικά με την προσαρμογή στο νέο επαγγελματικό του περιβάλλον.

Ήταν η πρώτη φορά στην εποχή Σαββίδη, στην οποία ο ΠΑΟΚ μετά το φινάλε μιας σεζόν κοίταξε πίσω και όχι μόνο δεν είδε καμένη γη, αλλά αντιθέτως είχε τις βάσεις από ένα πρότζεκτ, το οποίο με τα λάθη και τις παραλείψεις του είχε ξεκινήσει και θα έπρεπε να στηριχτεί για να κάνει τα επόμενα βήματα του.

Για πρώτη φορά ένα μεταγραφικό καλοκαίρι βρήκε τον ΠΑΟΚ να ξεκινάει την προετοιμασία του με τον προπονητή που ολοκλήρωσε τη σεζόν, ο οποίος κατάφερε όχι μόνο να σώσει την… παρτίδα στο φινάλε, αλλά να εμπνεύσει πρώτα τους παίκτες του και μετά τον μεγαλομέτοχο και μεγάλη μερίδα του κόσμου του «Δικεφάλου» για τη συνέχεια.

Όλα τα παραπάνω αποτέλεσαν βασικές προϋποθέσεις πάνω στις οποίες ο ΠΑΟΚ κατάφερε αφήνοντας πίσω του πολλές από τις παθογένειες προηγούμενων ετών, αναφορικά με τον μεταγραφικό σχεδιασμό και την υλοποίηση του, να πορευτεί εντελώς διαφορετικά φέτος και κυρίως, για πρώτη φορά αρκετά ορθολογικά.

Με τον Μίχελ να έχει ξεκινήσει από τα τέλη Μαρτίου τις αναζητήσεις και τις επαφές για τους παίκτες που θα πήγαιναν το περσινό ρόστερ ένα βήμα παραπέρα, το φινάλε της σεζόν και η παραμονή του Ίβιτς έδωσε στον Σλοβάκο τη δυνατότητα να σχεδιάζει από νωρίς μαζί με τον προπονητή της ομάδας τα πλάνα της επόμενης σεζόν.

Ο ΠΑΟΚ ενισχύθηκε στις περισσότερες θέσεις που «πονούσε» και πήρε σε αρκετές περιπτώσεις ποδοσφαιριστές για τους οποίους προκαταβολικά μπορεί κανείς να βάλει το χέρι του στη… φωτιά για την αξία τους.

Οι μεταγραφικές προσπάθειες ξεκίνησαν δυναμικά, δείγμα της προεργασίας που είχε γίνει, «φρέναραν» για λίγο όταν «στράβωσε» η υπόθεση Ματέους, με τον άπειρο σε τέτοια διαχείριση Μίχελ να δυσκολεύεται, αλλά να ξεπερνάει τον συγκεκριμένο σκόπελο και ολοκληρώθηκαν ήπια, αφήνοντας μία αίσθηση ανεκπλήρωτης ικανοποίησης ελέω της μη απόκτησης ενός επιθετικού με διαφορετικά από τους υπάρχοντες χαρακτηριστικά.

Κι όχι γιατί «λένε όλοι ότι πρέπει να αποκτηθεί επιθετικός», αλλά κυρίως γιατί είναι μία μεταγραφική ανάγκη που είχε σημειωθεί στη συνέντευξη Τύπου από τους Μίχελ και Ίβιτς και ακόμα και αν στην πορεία το γεγονός ότι ο Περέιρα κέρδισε το «στοίχημα» παραμονής του, αλλάζοντας την ιεράρχηση αυτής της αναγκαιότητας, κάτι τέτοιο ποτέ δεν γνωστοποιήθηκε, έστω και με πλάγιο τρόπο, έτσι ώστε να σταλεί εκεί που έπρεπε το μήνυμα.

Το αποτέλεσμα; Γνωστό. Η αδυναμία που έδειξε και πάλι επικοινωνιακά ο ΠΑΟΚ, του δημιουργεί μία πίεση στο φινάλε των μεταγραφών, σε ένα καλοκαίρι που ο τρόπος που κινήθηκαν οι επιτελείς του ήταν σε μεγάλο βαθμό ικανοποιητικός.

Την ώρα που όλοι ή τουλάχιστον οι περισσότεροι υποστηρίζουν ότι ο καθένας από τους τέσσερις μεγάλους «χτυπάει» φέτος το πρωτάθλημα, τουλάχιστον στη γραμμή εκκίνησης του, εγώ νομίζω ότι το πιο σημαντικό είναι να… μετρήσουμε σε ποιο βαθμό ο Ίβιτς έχει στα χέρια του τα «όπλα» που θα τον βοηθήσουν να κάνει πρωταθλητισμό.

Γιατί έχει διαφορά και είναι πιο σημαντικό για τον ΠΑΟΚ πρώτα να μάθει να κάνει πρωταθλητισμό, να θυμηθεί για την ακρίβεια την τελευταία χρονιά που πέτυχε κάτι τέτοιο, όταν με τον Φερνάντο Σάντος στον πάγκο του «χτυπούσε» τον τίτλο στα… ίσα ως το φινάλε.

Ξεκινώντας από τη θέση του τερματοφύλακα ο ΠΑΟΚ θέλοντας να αυξήσει τον ανταγωνισμό για τον Γλύκο έφερε τον Μπρκιτς, ποντάροντας σε έναν τερματοφύλακα με εξαιρετικά σωματικά προσόντα, ο οποίος πήγαινε για πολύ ψηλά, κάπου στην πορεία έχασε τον δρόμο του και ψάχνει μία αντίδραση και μία δεύτερη ευκαιρία στην καριέρα του, μετρώντας ως τρίτη επιλογή τον Βελλίδη.

Στην άμυνα ο Μάτος είναι μία σίγουρη επιλογή για το δεξί άκρο, από αυτές που βάζεις το χέρι σου στη… φωτιά.

Εγώ θα βιαστώ να πω ότι ο Βραζιλιάνος θα είναι ο καλύτερος δεξιός μπακ στο ελληνικό πρωτάθλημα, αποτελώντας έναν παίκτη προσωπικότητα που έχει κάνει πρωταθλητισμό σε υψηλό επίπεδο.

Στα στόπερ ο ΠΑΟΚ έψαχνε μία σταθερά δίπλα στον Τζαβέλλα και απέκτησε τους Βαρέλα και Κρέσπο.

Ο πρώτος συστήνεται ως ένας δυναμικός κεντρικός αμυντικός, ήταν αρχηγός στη Στεάουα, έχοντας διεκδικήσει και κατακτήσει τίτλους με την ομάδα του Βουκουρεστίου και αποτελώντας και πάλι μία επιλογή που ξέρει από πρωταθλητισμό και έχει προσωπικότητα.

Ο δεύτερος δίνει στον Ίβιτς την ταχύτητα που ήθελε σε έναν παίκτη από τις πίσω ζώνες και παρότι δεν πιστεύω ότι μπορεί να ηγηθεί της αμυντικής γραμμής του ΠΑΟΚ, θεωρώ ότι μπορεί να αποδειχθεί με κατάλληλη διαχείριση ένα πολύτιμο εργαλείο στη διάθεση του προπονητή του.

Στη μεσαία γραμμή η μεταγραφή του Κάνιας είναι κομβική για τη σεζόν που ξεκινά. Ο ΠΑΟΚ έψαχνε ένα πιο σκληροτράχηλο εξάρι με ποιοτικά χαρακτηριστικά και ο Ισπανός δείχνει ότι εκτός από… πνευμόνια ξέρει να κλωτσάει και τη… μάνα του, να κλέβει, να μοιράζει σωστά την πρώτη πάσα και να ζητάει συνέχεια την μπάλα, παίρνοντας πρωτοβουλίες.

Κάτι που μου έκανε εντύπωση στον Κάνιας είναι πως από την πρώτη ημέρα που ήρθε στην προετοιμασία του ΠΑΟΚ στην Ολλανδία, άπαντες ακούγαμε τη φωνή του, κάτι που πιθανότατα λέει πολλά και για την προσωπικότητα του που είναι ισχυρή.

Στο κέντρο ο ΠΑΟΚ απέκτησε επίσης τους Σάκχοφ και Μπίσεσβαρ. Ο Ουκρανός με ερωτηματικό μία ευπάθεια στους τραυματισμούς έχει βαρύ κορμί, αλλά τρομερά γρήγορη σκέψη και ικανότητα να παίζει έξυπνα και κάθετα.

Αν καταφέρει να προσαρμοστεί θα δώσει πολλά στην ομάδα του, σε μία περίπτωση που δημιουργεί προσδοκίες, για την οποία ωστόσο κρατάω τη δεδομένη χρονική στιγμή μία επιφύλαξη.

Όσον αφορά στον Ολλανδό, θα πρέπει να αφήσει πίσω του το «βαρύς» που του… κόλλησε λόγω σωματότυπου και για κάποια παραπανίσια κιλά που έχει χάσει πλέον,  να δείξει στην πράξη ότι είναι κομμάτι της ομάδας και να εκμεταλλευτεί την ποιότητα που έχει, κάτι που δύσκολα αμφισβητείται.

Ο Μπίσεσβαρ για εμένα μοιάζει το «στοίχημα» του Ίβιτς αυτή τη σεζόν, με το μειονέκτημα για τον ΠΑΟΚ είναι ότι αποκτήθηκε για να καλύψει το κενό στη θέση του επιτελικού, κάτι που δίνει ακόμα μεγαλύτερη βαρύτητα στην ανάγκη να αποδειχθεί καλή μεταγραφή.

Τέλος στην επίθεση ο ΠΑΟΚ απέκτησε τον Τζάλμα Κάμπος, ο οποίος πήρε τη θέση του Μακ.

Ο Αγκολέζος είναι μία ποιοτική επιλογή, η οποία θεωρώ ότι θα αποτελέσει σταθερά για τον προπονητή του, με τον ΠΑΟΚ να έχει ενισχυθεί επιθετικά και με τον Τιάμ που ήρθε να καλύψει την έλλειψη ουσίας στο παιχνίδι του Ζάιρο και για να δώσει ακόμα μία επιλογή στην κορυφή της επίθεσης.

Στις φετινές μεταγραφές του ΠΑΟΚ θα πρέπει να υπολογίζεται ο φέρελπις και έτοιμος να αρπάξει την ευκαιρία που του δίνεται, Δημήτρης Γιαννούλης, ο Λέοβατς, ο οποίος στα περσινά πλέι οφ έδειξε την πραγματική του αξία και ο Κουλούρης, ο οποίος γύρισε πολύ βελτιωμένος από τον δανεισμό του στην Κύπρο και σίγουρα θέλει να το δείξει.

Ο ΠΑΟΚ μετά από ένα αρκετά διαφορετικό καλοκαίρι έχει ένα πολύ ισορροπημένο ρόστερ, τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά και παρότι δεν κατάφερε να προσθέσει και έναν επιθετικό με διαφορετικά χαρακτηριστικά από τους υπάρχοντες στο ρόστερ του (ένα πιο κοντρολαρισμένο και γρήγορο φορ που θα μπορεί να κάνει και άλλες δουλειές και να αξιοποιεί καλύτερα τους εξτρέμ της ομάδας) μπορεί, με βασική προϋπόθεση ότι θα αλλάξει η κατάσταση στον χώρο του ελληνικού ποδοσφαίρου, να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο.

Για μένα εκτός από τον επιθετικό ο «Δικέφαλος» θα έπρεπε να έχει περισσότερο βάθος και στη θέση 6, ειδικά από τη στιγμή που ο Ίβιτς δεν υπολογίζει για τους λόγους του τον Τζιόλη, τον οποίο όμως δεν φρόντισε μαζί με τον Λούμπος Μίχελ να αντικαταστήσει.

Το αν θα καταφέρει ο ΠΑΟΚ να είναι πρωταγωνιστής ως το φινάλε της φετινής σεζόν στη Super League είναι πολύ νωρίς για να εκτιμηθεί, καθώς αποτελεί συνάρτηση πολλών παραγόντων.

Ωστόσο, σε επίπεδο ρόστερ ο Ίβιτς φαίνεται ότι διαθέτει πολλά «όπλα» για να παλέψει για μία πορεία πρωταθλητισμού.

Υ.Γ. Όσον αφορά στη θέση του ΠΑΟΚ συγκριτικά με τους υπόλοιπους τρεις «μεγάλους» στη διεκδίκηση του τίτλου, νομίζω ότι ο Ολυμπιακός έχει το πιο αδύναμο ρόστερ του τα τελευταία χρόνια, αλλά την αύρα του μόνιμου πρωταθλητή, ο Παναθηναϊκός έχει πλήρες ρόστερ, αλλά περισσότερο διαφημισμένο από ότι ουσιώδες και έναν προπονητή που είναι καλός τεχνικός διευθυντής, αλλά έχει θέμα στη διαχείριση της ομάδας του από τον πάγκο και την ΑΕΚ που σίγουρα είναι χειρότερη αγωνιστικά από τους τρεις, αλλά μέχρι τον Δεκέμβρη έχει το πλεονέκτημα ότι θα παίζει ένα παιχνίδι την εβδομάδα. Ο ΠΑΟΚ εκτός από τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα που έχει αγωνιστικά, θα πρέπει να ξεπεράσει τον κομπλεξισμό που κουβαλάει, αλλά και τα εσωτερικά του προβλήματα και να κάνει τα λιγότερα λάθη σε μία «μάχη» που αν κριθεί στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου θα επηρεαστεί σημαντικά από τις λεπτομέρειες.

http://www.paok24.com/podosfairo/77259/ena-diaforetiko-kalokairi