Από τα σπλάχνα του ΠΑΟΚ στην κορυφή! Τίποτα δεν είναι τυχαίο όταν μιλάμε για τους ποδοσφαιριστές που “παράγει” ο Δικέφαλος!

 Υπάρχουν στιγμές που το ποδόσφαιρο δεν χρειάζεται αναλύσεις, ούτε φωνές, ούτε επιχειρήματα. «Απαντά» μόνο του. Με γκολ, ασίστ, αποκρούσεις, προκρίσεις. Και το τελευταίο διάστημα, ο ΠΑΟΚ παίρνει απαντήσεις από τα δικά του παιδιά. Από αυτά που μεγάλωσαν στα γήπεδα των ακαδημιών, φόρεσαν τη φανέλα μικρά και σήμερα δεν φοβούνται να σταθούν στο φως.

Στο ΠΑΟΚ–Παναθηναϊκός 2-0, σκοράρει ο Ανέστης Μύθου. Στο ΠΑΟΚ–Ατρόμητος του Κυπέλλου, ο Δημήτρης Μοναστηρλής πιάνει πέναλτι σε νοκ άουτ παιχνίδι. Στο Παναιτωλικός–ΠΑΟΚ, ο Γιάννης Κωνσταντέλιας σκοράρει δύο φορές. Στο Ολυμπιακός–ΠΑΟΚ 0-2 του Κυπέλλου, ο Μύθου ξαναβρίσκει δίχτυα. Στο ΠΑΟΚ–ΟΦΗ 3-0, ο Δημήτρης Χατσίδης μοιράζει δύο ασίστ και συμμετέχει καθοριστικά σε μια νίκη που δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών.

Δεν πρόκειται για στιγμιότυπα. Πρόκειται για μια αλυσίδα γεγονότων. Και όταν τα γεγονότα επαναλαμβάνονται, παύουν να είναι σύμπτωση. Γίνονται τάση. Γίνονται απόδειξη. Αυτά τα παιδιά δεν μπήκαν στην πρώτη ομάδα για να «γεμίσουν» αποστολές. Μπήκαν για να πάρουν ευθύνες. Και τις πήραν σε παιχνίδια που καίνε, σε ντέρμπι, σε Κυριακές με βάρος, εκεί όπου δεν υπάρχει χρόνος για δοκιμές και πειράματα.

ΠΙΕΣΗ-ΠΡΟΣΔΟΚΙΑ-ΑΠΑΙΤΗΣΗ

Όπως κι αν δει κανείς το ποτήρι – μισογεμάτο ή μισοάδειο – η ουσία είναι μία: εδώ είναι η χρυσή γενιά των ακαδημιών του ΠΑΟΚ. Παιδιά που δεν μεγάλωσαν μόνο ποδοσφαιρικά, αλλά και ψυχολογικά μέσα στον πρωταθλητισμό. Παιδιά που έμαθαν από μικρά τι σημαίνει πίεση, προσδοκία, απαίτηση. Και γι’ αυτό, όταν έφτασε η στιγμή, δεν λύγισαν. Ήταν έτοιμα.

Για χρόνια, ακούγεται – μέσα από την ίδια την ασπρόμαυρη κερκίδα – ότι ο ΠΑΟΚ «δεν βάζει τα παιδιά του», ότι προτιμά έτοιμες λύσεις, ξένους, πιο ασφαλείς επιλογές. Η πραγματικότητα, όμως, είναι λιγότερο απλοϊκή και πολύ πιο απαιτητική. Στον ΠΑΟΚ, κανείς δεν παίζει επειδή είναι «δικός μας παιδί». Παίζει όταν είναι έτοιμος. Όταν μπορεί να αντέξει το βάρος της φανέλας, όταν δεν φοβάται τη στιγμή.

Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο κέρδος αυτής της γενιάς. Ότι δεν ζητά ειδική μεταχείριση. Δεν ζητά υπομονή χωρίς αντίκρισμα. Ζητά χώρο. Και όταν τον βρίσκει, απαντά στο γήπεδο. Με τρόπο που δεν σηκώνει αμφισβήτηση.

Πηγή: FORZA

https://www.paok24.com/podosfairo/599108/apo-ta-splachna-toy-paok-stin-koryfi/