Ναι, αξία έχει ΚΑΙ το ταξίδι κι αυτός ο ΠΑΟΚ ταξιδεύει τον κόσμο του! Ο Βασίλης Βέργης γράφει για το πιο "γεμάτο" σε ποιότητα παραγωγής ποδοσφαίρου δημιούργημα του Ραζβάν Λουτσέσκου
Για πολλούς ο ΠΑΟΚ του 2019 που κατέκτησε το αήττητο πρωτάθλημα ίσως είναι αξεπέραστος σε ποιότητα και αποτελεσματικότητα. Να τους πεις ότι έχουν άδικο;
Για πολλούς ο ΠΑΟΚ του 2024 που κατέκτησε το πιο συναρπαστικό και μάγκικο πρωτάθλημα των τελευταίων 30 ετών ίσως είναι αξεπέραστος. Οχι επειδή πλημμύριζε από ποιότητα, αλλά γιατί η σιδερένια ποδοσφαιρική μαγκιά του έφτανε για να κάνει το αδύνατο (ομάδα πρωταθλήτρια ουσιαστικά δίχως σέντερ φορ!) δυνατό!
Θα μου επιτρέψετε όμως να πω ότι ο ΠΑΟΚ που βλέπουμε την τρέχουσα σεζόν, μοιάζει να είναι η πιο ολοκληρωμένη έκδοση του Ραζβάν Λουτσέσκου. Μια μηχανή παραγωγής ποδοσφαίρου η ποιότητα της οποίας δείχνει ανεξάντλητη. Και πάνω απ΄όλα εξόχως γοητευτική στο μάτι κάθε ουδέτερου παρατηρητή.
"Να είχα χίλια μάτια" χαρακτήρισε τον ΠΑΟΚ ο Λάζαρος Χριστοδουλόπουλος στο σχόλιό του το βράδυ της Πέμπτης στην τηλεόραση του ΑΝΤ1. Αλήθεια είναι πως αυτό που παρακολουθήσαμε ΚΑΙ κόντρα στην Μπέτις, ήταν τόσο "γεμάτο", τόσο αυθεντικά ποδοσφαιρικό που δεν το χόρταινες.
Προσοχή: δεν ξέρω που θα φτάσει φέτος ο Δικέφαλος. Ούτε τη σπάλα του αρνιού μπορώ να διαβάσω ούτε τη γυάλα του... μελλοντολόγου. Λέω αυτό που βλέπω. Αυτό που βλέπουμε όλοι μας. Μια ομάδα να παράγει διαρκώς ποιότητα στο χορτάρι, η οποία τα πηγαίνει ταυτόχρονα εξαιρετικά με τα αποτελέσματα. Είναι στην κορυφή του πρωταθλήματος (άντε ένα πόντο πίσω, αν υποθέσουμε ότι ο Ολυμπιακός ως φαβορί θα νικήσει τον Αστέρα). Είναι στα ημιτελικά του κυπέλλου έχοντας αποκλείσει με παρέλαση στο Φάληρο, σε μονό ματς τον Ολυμπιακό. Είναι ήδη στα νοκ άουτ του Europa League και θα πάει στη Λιόν άνετος ακόμη και για το θαύμα της 8άδας. Κόντρα στην πρωτοπόρο της League Phase. Το έχει ξανακάνει πρόσφατα το "διπλό" στη Γαλλία, μη το ξεχνάμε.
Ο ΠΑΟΚ που πέρασε την περίοδο κρίσης στο ξεκίνημα της σεζόν δίχως να τσακιστεί (όπως και ο Λουτσέσκου, καθώς αρκετοί αναρωτήθηκαν-τηθήκαμε αν είχε φτάσει το τέλος του μεγάλου κύκλου), πάτησε το κουμπί της "επαναφοράς" σε εκείνο το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό στην Τούμπα και δεν ξανακοίταξε πίσω. Διπλό με άνεση στη Νέα Φιλαδέλφεια, νίκη για πλάκα κόντρα στον Παναθηναϊκό στην Τούμπα πριν φύγει το 2025, επίδειξη δύναμης στο Φάληρο στο κύπελλο και ταυτόχρονα φουλ της Ευρώπης με πρόκριση ένα ματς πριν την ολοκλήρωση της League Phase στις αρχές του 2026. Κι όλα αυτά με ΜΠΑΛΑΡΑ αλλά και καλή αντίδραση στις στραβές. Οπως στην ήττα του από τον ΠΑΟ στη Λεωφόρο και αργότερα από τον Ατρόμητο στο Περιστέρι. Αυτό θα πει αντοχές, σκληράδα μιας ομάδας η οποία έχει δοκιμαστεί πολλάκις. Γιατί θα δοκιμαστεί ξανά, όπως κάθε ομάδα, ο ΠΑΟΚ στη συνέχεια της σεζόν, όμως δείχνει προετοιμασμένος για τους όποιους κραδασμούς.
Κι όλα τούτα με σταρ την ίδια την ομάδα, όχι ένα πρόσωπο. Θυμίζω ότι στη μέτρια βραδιά του "Ντέλια", ο ΠΑΟΚ είχε καθαρίσει πριν το 15λεπτο το ματς - πρόκριση με τον Ολυμπιακό. Και αλλαγή μπήκε χθες ο κορυφαίος Ελληνας παίκτης. Συνέβαλε φυσικά σημαντικά στον θρίαμβο αλλά δεν ήταν "one man show" το ματς. Το αντίθετο. Δείτε πόσα πρόσφεραν ο Γιακουμάκης, ο Ζίβκοβιτς, ο Μεϊτέ, η ομάδα όλη, και θα καταλάβετε.
Όποιος θέλει να παρουσιάσει τον "εφετινό ΠΑΟΚ Λουτσέσκου" δεν έχει παρά να δείξει σε βίντεο δύο γκολ: αυτό του Οζντόεφ στο Φάληρο και το χθεσινό του Ζίβκοβιτς. Η παραγωγή ποδοσφαίρου προτού η μπάλα καταλήξει στα δίχτυα ήταν συναρπαστική.
Θα το ξαναπώ: αυτό το ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο που παρουσιάζει φέτος ο Δικέφαλος δεν ξέρω αν στο φινάλε θα πιστωθεί με τίτλο, τίτλους ή πορεία μέχρι το "βάθος" της διοργάνωσης του Europa League. Αρκετές φορές στη ζωή, στα σπορ, έχει συμβεί η ομορφιά να μην παντρευτεί με το αποτέλεσμα.
Υπάρχει όμως και η άλλη όψη του νομίσματος. Δεν αποτιμώνται όλα μόνο με το αποτέλεσμα. Μετράει πολύ το "ταξίδι". Και φέτος ο ΠΑΟΚ ταξιδεύει με υπέροχο τρόπο το κοινό του. Του προσφέρει σπουδαίες ποδοσφαιρικές παραστάσεις. Από εκείνες που λες "αξίζει να δίνω τα λεφτά μου για να τους βλέπω".
Αντιλαμβάνομαι πως ο κυνισμός του σύγχρονου οπαδισμού, σε κάθε χρώμα στη χώρα μας, λέει ότι επιτυχημένος είναι ΜΟΝΟ αυτός που θα πάρει κούπα. Στα δικά μου μάτια και μετά από 4 δεκαετίες σε τούτη τη δουλειά, έχω την τύχη να μπορώ να τα ξεχωρίζω. Μεγάλο πράγμα οι τίτλοι. Γιατί μένουν. Αλλά ταυτόχρονα υπέροχο πράγμα να βλέπεις και να απολαμβάνεις όταν είσαι οπαδός, να παραδέχεσαι όταν είσαι αντίπαλος, να το χειροκροτάς όταν είσαι ουδέτερος.
Και οι δύο ΠΑΟΚ (2019, 2024) που προανέφερα άξιζαν τον θαυμασμό όσων ασχολούνται με ποδόσφαιρο στην Ελλάδα. Αυτός εδώ, όμως, ο φετινός, μοιάζει να είναι η καλύτερη έκδοση της δουλειάς του Ραζβάν Λουτσέσκου. Του πιο ώριμου, ψύχραιμου και ήρεμου Λουτσέσκου που έχουμε δει έως τώρα. Που δεν αδικεί τον εαυτό του, δεν αναγκάζεται να κάνει τον "επικοινωνιολόγο" του ΠΑΟΚ, δεν (αυτο)παρασύρεται σε τοξικά μονοπάτια, αλλά κάνει εκείνο που γνωρίζει άριστα: ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ προπονητικά. Απολαμβάνοντας το ταξίδι...
ΥΓ: Συνεχίζω να πιστεύω ότι ο ΠΑΟΚ των τριών διοργανώσεων οφείλει να ενισχυθεί στην άμυνα, αναβαθμίζοντας και εκεί την ποιότητά του. Και τούτο επειδή το εύρος των υποχρεώσεων είναι τέτοιο που το επιβάλλει. Όσο κι αν ο Λουτσέσκου βγάζει διαρκώς άσους από το μανίκι του.
Reviewed by GEORGE GEOPONOS
on
Ιανουαρίου 24, 2026
Rating:
.png)
.png)
