«Με έχει εντυπωσιάσει!»: Το καλοκαίρι που ο Λουτσέσκου έβαλε... σημάδι τον Χατσίδη.Κάθε καλοκαίρι, στην προετοιμασία του ΠΑΟΚ, υπάρχει πάντα εκείνη η ιδιαίτερη κατηγορία παιδιών. Οι «μικροί» που φτιάχνουν βαλίτσες, μπαίνουν στο ίδιο αεροπλάνο με την ανδρική ομάδα και για περίπου δεκαπέντε ημέρες ζουν κάτι που μοιάζει με όνειρο. Ένα όνειρο όμως με σκληρούς όρους. Εκεί, πρέπει να αντέξεις. Να σταθείς. Να πείσεις.
Το περασμένο καλοκαίρι, η πρώτη ύλη που βρέθηκε στην Ολλανδία ήταν κάτι παραπάνω από ενδιαφέρουσα. Και αυτό δεν είναι μια εκ των υστέρων διαπίστωση. Φαινόταν από τότε. Από τον τρόπο με τον οποίο ο Ραζβάν Λουτσέσκου τους διαχειριζόταν καθημερινά. Από το πώς τους μιλούσε, πώς τους διόρθωνε, πώς τους έβαζε στο ίδιο τεστ με τους «ψημένους» του ρόστερ.
Γράφοντας τότε χαρακτηριστικά πως «αυτά τα παιδιά δεν ήρθαν απλώς για να γεμίσουν το ρόστερ στην καλοκαιρινή προετοιμασία. Στην Ολλανδία, μέσα από τις προπονήσεις και τα φιλικά, έδειξαν πως μπορούν να σταθούν. Κέρδισαν την εμπιστοσύνη του προπονητή, μπήκαν στην ευρωπαϊκή λίστα και το κυριότερο μπήκαν στα σχέδιά του», σε αρκετούς ίσως να έμοιαζε με μια προσπάθεια να «γεμίσουν» σελίδες.
Στην πραγματικότητα, όμως, ήταν η καταγραφή όσων συνέβαιναν μπροστά στα μάτια όλων. Γιατί όταν ο ΠΑΟΚ δήλωνε στην ευρωπαϊκή λίστα ονόματα όπως του Δημήτρη Χατσίδη και του Ανέστη Μύθου, δεν επρόκειτο για μια κίνηση τύπου «βλέποντας και κάνοντας». Ήταν η φυσική συνέχεια όσων είχαν προηγηθεί στην προετοιμασία. Ο Λουτσέσκου είχε ήδη αποφασίσει πως αυτά τα παιδιά μπορούν να συνυπάρξουν με το παρόν της ομάδας, έστω και σταδιακά, έστω και με προσεκτικά βήματα.
Γι’ αυτό και η τότε επισήμανση ότι «μπήκαν στα σχέδιά του» δεν ήταν υπερβολή. Ήταν η αποτύπωση μιας πραγματικότητας που φαινόταν καθημερινά στο χορτάρι. Στον τρόπο που τους μιλούσε. Στον τρόπο που απαιτούσε από αυτούς. Στον τρόπο που τους έβαζε συνειδητά σε δύσκολες συνθήκες για να δει αν αντέχουν.
Είναι χαρακτηριστικό ότι μετά το τέλος της καλοκαιρινής προετοιμασίας, στην καθιερωμένη εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη προς τους απεσταλμένους, ο Ραζβάν Λουτσέσκου έθεσε από μόνος του στο τραπέζι τα δύο ονόματα. Χωρίς να ερωτηθεί. Δύο παιδιά που στην πορεία της σεζόν θα βρίσκονταν κάτω από τα φώτα της Τούμπας.
- Ανέστης Μύθου και Δημήτρης Χατσίδης.
«Επιθετικά έχουμε πολύ καλούς παίκτες με εξαιρετικά χαρακτηριστικά, έχουμε αυτούς που ξέραμε, ήρθε ο Ιβάνουσετς, έχουμε έναν νεαρό, τον Χατσίδη, που με έχει εντυπωσιάσει και το μέλλον του ανήκει, έχουμε τον Μύθου επίσης, πολύ καλό επιθετικά με μέλλον», είχε πει δημοσίως. Και στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις με τους συνεργάτες του, ο Ρουμάνος τεχνικός επέστρεφε συχνά στο ίδιο σημείο, στον τρόπο με τον οποίο αυτά τα παιδιά ανταποκρίνονταν στα «θέλω» του. Στη νοοτροπία. Στην απουσία φόβου.
Μόλις στο πρώτο ευρωπαϊκό παιχνίδι κόντρα στην Βόλφσμπεργκερ και σε μια στιγμή που η πίεση «χτυπούσε» κόκκινο, ο Ραζβάν Λουτσέσκου έριξε Μύθου - Χατσίδη. H πρόκληση και για τους δύο νεαρούς αλλά και για τον προπονητή του Δικεφάλου ήταν τεράστια. Ένα ματς στην παράταση, όπου κάθε λάθος μπορούσε να στοιχίσει την πρόκριση.
Για όσους θυμούνται, ο Χατσίδης ήταν εκείνος που πίεσε ψηλά, ανάγκασε τον Ντιαμπατέ σε κακό διώξιμο, έκλεψε την μπάλα και «άναψε» τη σπίθα της φάσης που κατέληξε στο καθοριστικό γκολ του Καμαρά. Μάλιστα, μετά το τέλος του αγώνα, ο Λουτσέσκου είχε σπεύσει πάνω στον νεαρό εξτρέμ προκειμένου να τον αγκαλιάσει αλλά και να του μιλήσει σε ένα σύντομο τετ α τετ, δευτερόλεπτα μετά την πρόκριση του ΠΑΟΚ. Νωρίτερα, ο Αντρέ Βιεϊρίνια, βλέποντας τον προπονητή να κάνει νόημα στον Χατσίδη για να μπει, έτρεξε κοντά του για τις απαραίτητες «ντόπες». Μικρές λεπτομέρειες που λένε πολλά.
Από εκείνο το βράδυ του Αυγούστου μέχρι σήμερα έχει περάσει χρόνος. Και ακριβώς εκεί αναδεικνύεται η προπονητική ευφυΐα του Ραζβάν Λουτσέσκου. Στον τρόπο που διαχειρίστηκε, προετοίμασε και έριξε αυτά τα παιδιά στην αρένα. Οι απ’ έξω βλέπουν τη βιτρίνα, μια βαριά βιομηχανία νεαρών ποδοσφαιριστών. Η αλήθεια όμως είναι ότι πίσω από αυτήν υπάρχει πολλή δουλειά, ξεκάθαρο πλάνο και εξαιρετική πρώτη ύλη. Και στον ΠΑΟΚ, φέτος, δεδομένα τα έχουν βάλει όλα σε μία σειρά, όλα σε μία αρμονία. Μία ομάδα που λειτουργεί ως «μηχανή» και αναδεικνύει παιχνίδι με παιχνίδι, κι άλλον πρωταγωνιστή.
Reviewed by GEORGE GEOPONOS
on
Ιανουαρίου 19, 2026
Rating:
