Καλή κι η Παναγιώτα(ινα).Απ' το ντιπ κι ολότελα, δεν λέω, καλή κι η Παναγιώτα(ινα). Γράφει ο Αλέξης Σπυρόπουλος.

 Απ' την Παναγιώτα(ινα) όμως, λέω ότι είναι πολύ καλύτεροι ο Πόμπο, ο Ζέλσον Μαρτίνς κι ο Ταρέμι, ο Κωνσταντέλιας κι ο Μιχαηλίδης, ο Τσάπρας, ο Νους, ο Φιλίπε Ρέλβας κι ο Μόντσου, ο Τέτε. 

ο έργο κυλά, περίπου, ως εξής. Παρασκευή τρώνε και πίνουν (αν και, μετά το κρεσέντο των Εορτών, πλέον όλοι ωφελεί να είμαστε λίγο πιο προσεκτικοί, ιδίως τις βραδινές ώρες, στα φαγοπότια...), μετριούνται και ζυγίζονται, νιώθουν σημαντικοί, αυτοθαυμάζονται. Σαββατοκύριακο ύστερα, μιλάνε οι αληθινά σημαντικοί του Ωραίου Παιγνιδιού. Οι ποδοσφαιριστές. Δευτέρα, ξαναπιάνουν δουλειά οι φούστες και οι μπλούζες. Στο τέλος τον Μάιο, για όλες τις φούστες και τις μπλούζες, άλλη μία χρονιά πρωταθλητής θα είναι όποιος το αξίζει.

Η Σούπερ Λιγκ δεν έχει καλή, στο μέσο επίπεδό της, διαιτησία. Επίσης η Σούπερ Λιγκ, ως προς τη διαμόρφωση των συσχετισμών στη βαθμολογία, δεν έχει πραγματικό "ζήτημα διαιτησίας". Οπότε το όλον γύρω-γύρω, μοιάζει ένα αναγκαίο και μάλλον αναπόφευκτο κακό, συνοδευτικό θα έλεγα, όσο η βαθμολογία ψηλά είναι αυτή που είναι σήμερα. Οταν οι αποστάσεις ανοίξουν, θα χαλαρώσουμε. Αν με ρωτάτε, η πρωτίστως δύσπεπτη στιγμή του Σ-Κ ήταν η (τόσο εύκολη) κόκκινη κάρτα εις βάρος της ΑΕΛ. Tragic, σχεδόν.

Και ναι, εκεί που έχει σημασία, μόνο μέσα στο γήπεδο δηλαδή, αργά ή γρήγορα έρχονται όλες οι απαντήσεις. Παράδειγμα, η απάντηση στο (πρόσφατο) ερώτημα "πόσα γκολ πρέπει να βάζουμε για να μετράνε τουλάχιστον τα μισά;" Το πρόσφατο ερώτημα, ήταν της ΑΕΚ. Στη Θεσσαλονίκη τώρα, η ΑΕΚ πήρε μια πρώτη απάντηση από την πίσω όψη του ίδιου νομίσματος. Συμβαίνει το ένα, συμβαίνει και το άλλο. Θα ξανασυμβεί, είτε το ένα κάποια φορά, είτε το άλλο κάποια επόμενη φορά. 

Επί τη ευκαιρία, και το κλείνω εδώ, να αναδείξουμε τη σταθερή γραμμή που, μες στην οχλαγωγία, τηρεί η ΚΕΔ. Εννοώ, σταθερή σε σχέση με την (από τον λεγόμενο "ανύποπτο" χρόνο) εξαγγελία ότι εφέτος στα μεγάλα ματς του Κυπέλλου Ελλάδος θα εφαρμοζόταν το, ας το πούμε, υβριδικό μοντέλο. Ελληνας διαιτητής, ξένος var. Το επικοινώνησαν ευθύς εξαρχής, το πράττουν την ώρα που η πατάτα καίει. Ενα βηματάκι μεν, στην κατεύθυνση της λογικής δε.

Μιλώντας για συνοδευτικά κακά, χάρηκα ότι για μια φορά δεν πήρε το αυτί μου το παραμικρό, πιθανότατα...το ξεχάσαμε στην όλη φασαρία του καφενέ, για την απόφαση του Αρη να εκτίσει ποινή ο Λορέν στον αγώνα με την ΑΕΚ. Ο οποίος Αρης δίχως τον Λορέν, έπεισε ότι επιτέλους, κάλλιο αργά παρά ποτέ, λίγο-λίγο πλησιάζει σε ένα peak δυναμικής στη ροή της σεζόν. Το βρίσκει, που λέμε. Επιβεβαίωσε, γιατί κανείς rich δεν καταφέρνει να τον νικήσει εκεί μέσα. Η ΑΕΚ εν προκειμένω, πήρε ένα πόντο. Δεν πέταξε δύο.

Το εικοσαήμερο μπρέικ, ποδοσφαιρικά ήταν (έως) δεδομένο ότι θα έκοβε τη φόρα της ΑΕΚ σαν φρένο. Αλλο τόσο ήταν δεδομένο, ότι (το μπρέικ) θα ευεργετούσε εκείνους που το είχαν αδήριτη ανάγκη. Δηλαδή, τον Ολυμπιακό που επέστρεψε στο πεδίο καλά (ας χρειάστηκε παράταση για να κατακτήσει το Σούπερ Καπ) και τον ΠΑΟΚ που επέστρεψε στο ίδιο πεδίο ακόμη καλύτερα (ας χρειάστηκε πέναλτι για να αποκλείσει τον Ατρόμητο).

Ενα ευχαριστώ, παρεμπιπτόντως, στον Λουτσέσκου. Είχα "εκτεθεί" προ καιρού στην tv, να σχολιάσω ότι το δίδυμο των σέντερ-μπακ στον ΠΑΟΚ αρμόζει να είναι (πάντοτε) ο Μιχαηλίδης...και άλλος (ο εκάστοτε όποιος) ένας. Στο Αγρίνιο το Σάββατο ρωτούσαν τον Ρουμάνο για τον Ζαφείρη, και εκείνος απαντούσε για τον δρόμο (προς το top level) που έχει διανύσει ο Μιχαηλίδης. Συντονιστήκαμε! Παρόμοια μνεία στον Μιχαηλίδη δε, αντιλήφθηκα ότι έκανε και ο Γιάννης Αναστασίου.

Για τον Παναθηναϊκό, προς το παρόν μονάχα μία σημείωση. Τον Τέτε και τα μάτια τους! Ο Τέτε είναι, σε αυτή τη συγκυρία, η μοναδική λύση που έχει ο νονός όταν μπαίνει στο πράσινο κατάστημα να αγοράσει φανέλα για το βαφτιστήρι. Οπως λέμε (για τα άλλα καταστήματα) Ελ Κααμπί, Κωνσταντέλιας, Πινέδα. Ενα θαυμάσιο πρότυπο, που παρακινεί παιδιά στο καλό. Με star quality, αυθεντική. Οχι λαμέ.

Η άλλη ομάδα που δημιουργεί τη βάσιμη αίσθηση ότι σιγά-σιγά το βρίσκει, για την ακρίβεια την είχε δημιουργήσει ήδη πριν τις δύο νίκες επί του Αστέρα σε κύπελλο και πρωτάθλημα, προφανώς είναι ο ΟΦΗ. Κόντης και συνεργάτες, όχι πως αμφέβαλα, ξέρουν τι θέλουν να κάνουν. Το κυριότερο, ξέρουν να προπονήσουν αυτό που θέλουν να κάνουν. Σίγουρα έγινε πάλι ενδιαφέρον, να βλέπεις ΟΦΗ. Ομολογώ πως αυτό το ενδιαφέρον, να βλέπω ΟΦΗ, είχα να το νιώσω...από τον Δέλλα.

Ο ΟΦΗ, να προσθέσω, προ ημερών μου έκανε το πιο όμορφο δώρο. Το, πραγματικά κορυφαίων απαιτήσεων, λεύκωμα για τα εκατό χρόνια του. Ξεφυλλίζεις, και είναι σαν να βλέπεις ντοκιμαντέρ. Μια έκδοση, με εκθέματα ανεκτίμητης αξίας. Οπως τα ιδιόγραφα σημειώματα του Ευγένιου σε άψογα ελληνικά, για τους παίκτες που συνάντησε (τον Βλαστό, τον Νιόπλια, τον Σαμαρά) την πρώτη εποχή στην ομάδα. Συγχαρητήρια στους συντελεστές.

https://www.sdna.gr/podosfairo/1389568_kali-ki-i-panagiotaina