Κωνσταντέλιας - Ζαφείρης: Εκεί όπου γράφτηκε η πρώτη σελίδα, στη Σουηδία. Κάπου, κάποτε, οι δρόμοι τους συναντήθηκαν. Οι ακαδημίες του ΠΑΟΚ «όργωναν» τα ευρωπαϊκά τουρνουά και σε ένα από αυτά η τρομερή παρέα του Γιάννη Κωνσταντέλια έπεσε πάνω στον νυν συμπαίκτη του και καλό του φίλο, Χρήστο Ζαφείρη.
Πριν οι προβολείς δυναμώσουν, οι δρόμοι τους συναντήθηκαν. Σε ηλικίες που το ποδόσφαιρο είναι ακόμη παιχνίδι, χαμόγελο και αθωότητα. Τότε που οι αντίπαλοι κοιτάζονται στα μάτια χωρίς να ξέρουν ότι το μέλλον τούς ετοιμάζει κοινό προορισμό.
Οι ακαδημίες του ΠΑΟΚ εκείνα τα χρόνια «όργωναν» την Ευρώπη. Μια γενιά παιδιών που έπαιζε χωρίς φόβο, με θράσος, ποιότητα και μια ασπρόμαυρη ταυτότητα χαραγμένη βαθιά μέσα της. Σε ένα από αυτά τα ταξίδια, σε ένα τουρνουά μακριά από τη Θεσσαλονίκη, ο Γιάννης Κωνσταντέλιας στάθηκε απέναντι σε ένα παιδί που έμελλε να γίνει όχι μόνο συμπαίκτης, αλλά φίλος, τον Χρήστο Ζαφείρη.
22 Οκτωβρίου 2017.
Η Κ15 του ΠΑΟΚ ταξιδεύει στο Γκέτεμποργκ της Σουηδίας για το IFK Invitational. Ένα ακόμη τουρνουά στο καλεντάρι μιας ομάδας που είχε μάθει να ζει με τη βαλίτσα στο χέρι. Τα ασπρόμαυρα «μωρά» γύριζαν τα γήπεδα της Ευρώπης, μάζευαν εμπειρίες, εικόνες, φιλίες, τρόπαια. Είχαν ήδη αποκτήσει φήμη. Όχι απλώς ως ταλαντούχα παιδιά, αλλά ως σύνολο. Ο ΠΑΟΚ ήταν γνωστός. Σκληρός αντίπαλος, γεμάτος ποιότητα, πάντα αντάξιος του ονόματος που με συνέπεια έχτιζε στο αναπτυξιακό ποδόσφαιρο.
Η πρόσκληση από τους Σουηδούς έγινε αποδεκτή χωρίς δεύτερη σκέψη.
Η παρέα των Κωνσταντέλια, Μοναστηρλή, Κουλιεράκη και Κούτσια πήρε τον δρόμο για τον Βορρά. Μαζί τους ένα προπονητικό επιτελείο που παραμένει... κολώνα των ασπρόμαυρων ακαδημιών, ο Πέτρος Τσιαπακίδης, με συνεργάτες τους Βασίλη Μήττα και Γιάννη Αμπατζίδη και προπονητή τερματοφυλάκων τον Μιχάλη Ψωμιάδη. Άνθρωποι που δεν δίδασκαν μόνο ποδόσφαιρο, αλλά νοοτροπία.
Στον δρόμο προς την κορυφή, ο Δικέφαλος βρέθηκε απέναντι στη Βαλερένγκα. Εκεί αγωνιζόταν ο Χρήστος Ζαφείρης. Ένα παιδί με ελληνική καταγωγή, αλλά σκανδιναβική ποδοσφαιρική ανατροφή. Ο ΠΑΟΚ νίκησε 2-0, με γκολ των Κωνσταντέλια και Μπουρνέλη. Τότε ήταν απλώς ένα αποτέλεσμα. Σήμερα, μοιάζει με την πρώτη σελίδα μιας κοινής ιστορίας.
Ήταν η πρώτη «μάχη» δύο παιδιών που αργότερα θα γίνονταν πρωταγωνιστές με τον δικέφαλο στο στήθος. Δύο δρόμοι που διασταυρώθηκαν νωρίς, χώρισαν για χρόνια, αλλά τελικά ξαναβρέθηκαν στο ίδιο μονοπάτι, με τους ίδιους στόχους, τα ίδια όνειρα.
«Τους είχα αντιμετωπίσει και με τη Βαλερέγνκα, μας είχε βάλει δύο γκολ σε ένα τουρνουά. Είχαμε κρατήσει κάποιες επαφές με τα παιδιά», θα πει χρόνια αργότερα ο Ζαφείρης.
Ένα παιδί γεννημένο στην Ελλάδα, που στα 10 του χρόνια πήρε μαζί με την οικογένειά του τον δρόμο της ξενιτιάς. Στη Νορβηγία μεγάλωσε, ανδρώθηκε, δούλεψε. Φορνέμπου, Λίλεστρεμ, Φέλαμαρ, Βαλερένγκα. Σταθμοί ζωής, βήματα ωρίμανσης, κομμάτια ενός παζλ που έμελλε να τον φέρει ξανά εκεί απ’ όπου ξεκίνησαν όλα. Δίπλα στον Γιάννη, δίπλα στον ΠΑΟΚ.
Στη Σουηδία, ο ΠΑΟΚ έκανε αυτό που ήξερε καλύτερα. Έπαιξε, κυριάρχησε, ξεχώρισε. Και στο τέλος, σήκωσε ακόμη μία κούπα. Μία ακόμη επιβεβαίωση πως αυτή η φουρνιά είχε κάτι διαφορετικό. Να τονιστεί δε, ότι MVP του τουρνουά αναδείχθηκε ο Γιάννης Κωνσταντέλιας. Χρόνια μετά, συνιστά την αρχή μίας κοινής διαδρομής. Γραμμένη μακριά από την Τούμπα.
Reviewed by GEORGE GEOPONOS
on
Ιανουαρίου 12, 2026
Rating:
