Να σε πάρω απ’το δημοτικό, να σε πάω πανεπιστήμιο; Ο Νίκος Μοσχοβίτης μένει στη σημασία του διπλού επί του Πανιωνίου

 Η νίκη του ΠΑΟΚ χθες στην έδρα του Πανιωνίου, ήρθε δύσκολα όπως αναμενόταν και φυσικά, πριν το τζάμπολ, τίποτα δε μπορούσε να θεωρηθεί δεδομένο. Παρά την περιρρέουσα ατμόσφαιρα, που ενίοτε προκύπτει από τα υψηλά διοικητικά κλιμάκια και τις περισσότερες φορές, προκύπτει από διάφορα δημοσιεύματα όλο αυτόν τον καιρό (είτε μεταγραφικά είτε με σχέδια για το μέλλον), η πραγματικότητα είναι πολύ συγκεκριμένη και όποιος παρακολουθεί τα παιχνίδια της ομάδας, έχει και την ευκαιρία να την κατανοήσει.

Και λέμε έχει την ευκαιρία να την κατανοήσει, γιατί το ότι παρακολουθεί κάποιος ένα παιχνίδι, δε σημαίνει απαραίτητα και ότι καταλαβαίνει τι βλέπει. Οι περισσότεροι θέλουν απλά να κερδίζει η ομάδα τους με κάθε κόστος και από εκεί και πέρα, δεν τους νοιάζει τίποτα.

Ο νέος ΠΑΟΚ που άρχισε να χτίζεται από τη στιγμή που ανέλαβε η διοίκηση Μυστακίδη, είχε ένα πολύ καλό πρώτο ημίχρονο κι ένα μέτριο δεύτερο στο Μαρούσι, παίρνοντας τη νίκη, με δύο νέους παίκτες (Ταϊρί, Άλεν). Έπαιξε τόσο-όσο στην έδρα μιας ομάδας χαμηλότερου επιπέδου όπως η Σπόρτινγκ Λισσαβόνας, πέτυχε ένα πολύ διαφορετικό Πανιώνιο (σε σχέση με το χθεσινό), τον οποίο κέρδισε ουσιαστικά χωρίς προπόνηση, βάζοντας και τρίτο νέο παίκτη στο ροτέισον (Μπέβερλι). Πέρασε από την Καρδίτσα με την ποιότητά που έχει αυξηθεί, έχασε την παράταση στη Μύκονο, βάζοντας και τέταρτο νέο παίκτη (Χουγκάζ), έχασε με κάτω τα χέρια από την πολύ καλύτερη Μπιλμπάο και μετά το πρώτο κακό ημίχρονο με τον Παναθηναϊκό, αρχίζει να θυμίζει ξανά μια κανονική ομάδα.

Όσο μπορεί να είναι κανονική μια ομάδα, η οποία εδώ και σχεδόν ένα μήνα, βάζει διαρκώς νέα πρόσωπα, με την πλειοψηφία εξ αυτών, να θέλουν πολλές μπάλες για να δημιουργήσουν-εκτελέσουν. Με αυτά τα δεδομένα, έκανε ένα απίστευτο 31-12 στην 3η περίοδο με τον Παναθηναϊκό, έχασε από δικά του λάθη και από την ποιότητα του Σλούκα, πέρασε πειστικά από την έδρα της Πριέβιντζα και χθες εκεί που φαινόταν να… πίνει θάλασσα, ένας εκ των νέων, ο Νίκος Χουγκάζ βγήκε μπροστά και έδωσε σημαντικές λύσεις. Όπως και ο Μέλβιν, όπως και ο Ντίμσα, όπως και ο Κόνιαρης, όπως και ο Ζντοβτς που ψάχνοντας λύσεις, βρήκε ένα ψηλό σχήμα με Μέλβιν, Χουγκάζ, Μουρ, που του έκανε τη δουλειά και στις δύο πλευρές του παρκέ.

Αυτή είναι η πραγματικότητα για τον ΠΑΟΚ. Δεν είναι λίγοι αυτοί που δεδομένης της παρουσίας ενός επιχειρηματία όπως ο Τέλης Μυστακίδης, έχουν ανεβάσει τις προσδοκίες τους στο Θεό, αλλά το γήπεδο, είναι ο καθρέφτης για όλα. Και στο γήπεδο η κατάσταση, έχει συγκεκριμένα δεδομένα, που τα περιγράψαμε παραπάνω. Αρέσουν, δεν αρέσουν, αυτά είναι.

Ούτε ήταν, ούτε έγινε, ούτε είναι φαβορί ο ΠΑΟΚ για την κατάκτηση του FΙΒΑ Europe Cup, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ο στόχος να το πάρει, είναι ουτοπικός. Έχει πάρα πολλά… ψωμιά να φάει για να φτάσει στο επίπεδο των δύο «μεγάλων», εντός κι εκτός γηπέδου και όλη αυτήν τη βιασύνη, δε μπορούμε να την καταλάβουμε. Δεν πηγαίνεις από το δημοτικό στο πανεπιστήμιο, από τη μια στιγμή στην άλλη. Ο «Δικέφαλος του Βορρά», για όσους μπερδεύονται, είναι ακόμα στο δημοτικό.

Είναι πολύ θετικό ότι ο Χουγκάζ έκανε ένα τέτοιο παιχνίδι σε αυτό το τάιμινγκ, όπως επίσης το γεγονός ότι έμπειρα παιδιά όπως ο Μέλβιν και ο Ντίμσα, βγαίνουν μπροστά σε ένα απαιτητικό μομέντουμ για την ομάδα. Ο Κόνιαρης αυτήν τη στιγμή, είναι ο μοναδικός γκαρντ με οργανωτικά χαρακτηριστικά για τον ΠΑΟΚ, αν βελτιώσει και αυτό το κομμάτι με τα εύκολα φάουλ, όλο και περισσότερο θα ανεβάζει το επίπεδο του.

Δεν είναι τυχαίο ότι στο δεύτερο μέρος, δεν πέρασαν τόσες πολλές μπάλες από τα χέρια του Ταϊρί, ο οποίος μοίραζε μόνο στο ξεκίνημα και από τη στιγμή που αστόχησε στο πρώτο τρίποντο, πήγε σε αρκετές κακές εκτελέσεις. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Ζντοβτς, βλέποντας την εικόνα του Τζόουνς, ειδικά στο κομμάτι άμυνα-ριμπάουντ, επέλεξε να «κατεβάσει» τον Μέλβιν στο 3 και να παίξει με ψηλό σχήμα και τους Χουγκάζ, Μουρ.

Για όλα τα παραπάνω δεδομένα, το χθεσινό αποτέλεσμα, φέρνει ηρεμία σε όλους, με το θέμα της ενίσχυσης στο «5» να παραμένει σε προτεραιότητα για τους ανθρώπους της διοίκησης. Να βάλει και πέμπτο νέο παίκτη η ομάδα, πάνω που αρχίζει να βρίσκει κάποιες σταθερές, το λες και ρίσκο. Ίσως εκεί, στο διάστημα μετά το Κύπελλο, σε λιγότερο από ένα μήνα, το μομέντουμ για να γίνει αυτή η κίνηση, να μοιάζει πιο ιδανικό.

Υ.Γ.: Ο καθένας βλέπει και κρίνει για όλη αυτήν την υπόθεση με τα χρέη της ΚΑΕ και την καταβολή τους προς όλους τους πιστωτές. Αυτό που παρατηρείται πάντως, είναι ότι η μία πλευρά είναι λαλίστατη. Η άλλη τηρεί σιγή ιχθύος, τουλάχιστον προς το παρόν.

Υ.Γ. 2: Για να δούμε αν θα επιστρέψει ο Άλεν με τη Μύκονο.

Υ.Γ. 3: Οι διαιτητικές ομοιότητες του Άρης – ΠΑΟΚ, με το χθεσινό Προμηθέας – Άρης είναι συγκλονιστικές. Μαντέψτε ποιοι ήρθαν από την άλλη πλευρά τώρα και φυσικά τους κακοφάνηκε…

Υ.Γ. 4: https://el.wikipedia.org/wiki/Echo_chamber

https://www.paok24.com/mpasket/599011/na-se-paro-apto-dimotiko-na-se-pao-panepistimio/