Όλα... Τούμπα! Μέσα σε μία εβδομάδα, ο Ράφα το... βρήκε και ο ΠΑΟΚ το... ψάχνει! Και κάτι που έμοιαζε με τυπική διαδικασία, έγινε πολύπλοκη εξίσωση. Γράφει ο Σωτήρης Μήλιος.

 Με τρεις στόπερ έπαιζε ο Άγιαξ και κάπως έτσι ο πλανήτης είδε την εξέλιξη του total football από την ασύγκριτη ομάδα του Λουίς Φαν Χάαλ. 

Με τρεις στόπερ παίζει και κάθε... χωριό που παρκάρει ένα λεωφορείο μπροστά από την εστία του.

Διότι σημασία, δεν έχει το τι, αλλά το πως.

Οι τακτικοί σχηματισμοί στο γρασίδι είναι όπως τα υγρά. Είναι τόσο ρευστοί που καταλήγουν πολύ συχνά να παίρνουν εντελώς διαφορετικές μορφές, αναλόγως που βρίσκεται η μπάλα.

Οι τρεις στόπερ δεν σημαίνει απαραίτητα ότι κάποιος παίζει αμυντικά.

Οι τρεις στόπερ δεν σημαίνει απαραίτητα ότι κάποιος παίζει επιθετικά.

Αυτό ορίζεται από ένα σωρό άλλες παραμέτρους. Τα μέτρα στο γήπεδο. Την διάθεση να επιτεθείς ή να καθίσεις στα αυγά σου. 

Από την απάντηση στο δίλημμα "Position ή possession;". Τοποθέτηση πίσω από την μπάλα ή διάθεση για πράγματα με αυτή στα πόδια; 

Φόβος ή θάρρος;

Η τριάδα πίσω είναι ένα άλλο ποδόσφαιρο. Ένα άλλο δόγμα. Ένα άλλο ποδόσφαιρο. 

Μία τόσο δα απλή μετατόπιση ενός παίκτη μερικά μέτρα πίσω μπορεί να αλλάξει τα πάντα.

Από το build-up με έναν επιπλέον παίκτη πίσω, μέχρι την... βαρομετρική ισορροπία στις στατικές φάσεις. 

Άλλη δουλειά, σε άλλα μέτρα και με διαφορετικό ρόλο κάνει ένας μπακ και άλλη ένας φουλ-μπακ.

Το μεγαλύτερο κέρδος που έφερε στον Παναθηναϊκό το βράδυ της Κυριακής δεν είναι οι τρεις πόντοι. Ούτε η ένεση ηθικού με μία σημαντική νίκη στο άντρο του αιώνιου αντιπάλου.

Είναι το γεγονός ότι ψάξε-ψάξε, μετά από δοκιμές, πειράματα και αλχημείες, βρήκε κάπου για να πατήσει. Έναν τακτικό μπούσουλα, πάνω στον οποίο μπορεί να χτίσει κάτι. 

Την τριάδα πίσω.

Με την τριάδα, οι επιρρεπείς στο λάθος στόπερ του, με την έμφυτη αδυναμία να βγάλουν την μπάλα πιο μπροστά, αίφνης έδειξαν πιο άνετοι, πιο σίγουροι, πιο σταθεροί.

Οι μπακ του έδειξαν πολύ πιο χρήσιμοι. 

Με πυκνότητα στην αμυντική του γραμμή, ο Παναθηναϊκός έβγαλε για πρώτη φορά τέτοια αμυντική σκληράδα. 

Γέμισε την μπάρα της αυτοπεποίθησης από πολλές μικρές κερδισμένες μάχες πίσω, οι οποίες έχτισαν σταδιακά και το... μπροστά.

Ανάλογη τακτική εικόνα το τριφύλλι είχε και στην Ουγγαρία με την Φερεντσβάρος. Και στο ΟΑΚΑ με την Ρόμα.

Συμπτωματικά (;) είχε κι εκεί τριάδα στην άμυνα.

Ο Ράφα το βρήκε! 

Βρήκε μία συνταγή που απέδωσε. Δεν είναι μπούσουλας, δεν μπορεί να είναι τυφλοσούρτης, μα θα είναι ο οδηγός για τα αμέσως προσεχή. 

Όχι, μόνο γιατί το πίστεψε ο ίδιος. Μα, γιατί είναι ένα ποδοσφαιρικό αφήγημα που το πιστεύουν πια οι ίδιοι οι παίκτες του.

Το αποτέλεσμα είναι πάντα ο Θεός του παίκτη. Και το σύστημα που την φέρνει είναι το ιερό ευαγγέλιο.

Μόλις μέσα σε επτά ημέρες, ο ΠΑΟΚ θα βρει απέναντι του μία εντελώς ποδοσφαιρική ομάδα. Ένα διαφορετικό γκρουπ, που βρήκε στο λιμάνι του Πειραιά μία σανίδα σωτηρίας.

Ο ΠΑΟΚ βρίσκεται εδώ και καιρό σε mode διαχείρισης. Κάθε του ενδεκάδα, σχεδιάζεται προσεκτικά πάντα με βάση το... επόμενο παιχνίδι. Κάθε λεπτό συμμετοχής μοιράζεται προσεκτικά. Κάθε σπριντ είναι πια μετρημένο.

Ο Δικέφαλος, εδώ και λίγο καιρό, παίζει τόσο, όσο.

Ορισμένες φορές αρκεί. Άλλοτε, όχι.

Δύο σερί ντέρμπι δίχως γκολ σε ροή αγώνα, με χαμένα τετ-α-τετ, με ευκαιρίες πεταμένες στα σκουπίδια, φύτεψαν και πάλι έναν μικρό σπόρο αμφιβολίας.

Ο ΠΑΟΚ καλείται συνάμα να διαβάσει από την αρχή τον αντίπαλο του. Να τον ζυγίσει εκ νέου τακτικά. 

Αυτό που είδε και αντιμετώπισε την περασμένη Τετάρτη δεν θα έχει καμία σχέση με αυτό που θα βρει μπροστά του αυτή την Τετάρτη.

Το μόνο που θα είναι το ίδιο θα είναι οι φανέλες.

Δίχως το αβαντάζ του εκτός έδρας γκολ, ο επαναληπτικός είναι πολύ πιο αμφίρροπος από ότι φαίνεται.

Αν ο ΠΑΟΚ πιστεύει πως η αποστολή του είναι διεκπεραιωτική, τότε κάτι θα (έχει) πάει πολύ λάθος...

https://www.sdna.gr/podosfairo/1400354_ola-toympa