Τα κουτάκια του Ράζβαν…Ο ΠΑΟΚ άφησε δύο βαθμούς σε ένα ακόμα ντέρμπι απέναντι σε μία ομάδα που σέρνει για τις εντυπώσεις. Γράφει ο Σταύρος Κόλκας.

 Οι συνθήκες που δημιουργήθηκαν πριν την αναμέτρηση, στερούσαν το δικαίωμα στον ΠΑΟΚ να θεωρηθεί το απόλυτο φαβορί. Ο Λουτσέσκου δεν ήταν σε θέση να παίξει με τα αγαπημένα του σταθερά κουτάκια. Ήταν αναγκασμένος να κάνει αλχημείες.

Η απόφαση του να ξεκινήσει με τον Τάισον στο δέκα, ήταν ότι πιο κοντινό από τα όσα μας έχει συνηθίσει να κάνει. Όμως δεν ήταν η μοναδική δυσκολία που θα τον έβρισκε.

Το παιχνίδι ξεκίνησε ιδανικά. Ο ΠΑΟΚ στο πρώτο δεκάλεπτο δεν είχε δεχτεί καμία πίεση, ενώ δύο πατήματα του Ζαφείρη στην αντίπαλη περιοχή έφεραν μία φάση και ένα κερδισμένο πέναλτι. Ο Γιακουμάκης δεν κατάφερε να νικήσει τον Στρακόσια και ο ΠΑΟΚ έκαψε το πρώτο του ισχυρό πυραυλάκι.

Μέχρι το ημίωρο ο ΠΑΟΚ δεν απειλείται αλλά προσπαθεί και να συνέλθει από τη μεγάλη ευκαιρία. Κάπου εκεί, ο Μεϊτέ κάνει νόημα στον πάγκο πως έχει θέμα. Από τη στιγμή που συμβαίνει αυτό, η ΑΕΚ κάνει τρεις ευκαιρίες, όλες στον χώρο που κινείται ο Γάλλος. Η κίνηση του Μαρίν στον άξονα, τα σουτ των Κοϊτά και Γιόβιτς από την κορυφή της περιοχής, είναι ενέργειες που δεν βρίσκουν στόχο. Ο Γάλλος βγαίνει χωλαίνοντας, ο ΠΑΟΚ ηρεμεί, το παιχνίδι έρχεται σε ισορροπία.

Οι δύο ομάδες ακυρώνουν η μία την άλλη στις στημένες μπάλες, στοιχείο που λογικά θα έπαιζε τον ρόλο του και ο Λουτσέσκου επιλέγει να παίξει με τον Τάισον στην πλευρά. Εκεί κάπου εμφανίζεται ο ΠΑΟΚ ξανά στο γήπεδο. Η ορμή του Βραζιλιάνου και το γεγονός πως ο Μπάμπα άντεξε παρά τα συνεχόμενα παιχνίδια, δημιουργεί συνθήκες για τον ΠΑΟΚ. Ο Οζντόεφ όμως πάει χαλαρά στη τελική προσπάθεια και ο Καμαρά χάνει αυτό που δεν πρέπει να χαθεί σε μία χρονιά με τόσο λεπτές ισορροπίες. Ούτε αυτός βρίσκει εστία. Και κάπου εκεί, φάνηκε πως είναι γραφτό να μη μπει ποτέ γκολ, αφού ο Γιόβιτς δεν μπορεί να σκοράρει στην κεφαλιά που έπιασε και αυτός ανενόχλητος, με τη μπάλα να πηγαίνει σαδιστικά στο δοκάρι.

Το τελικό 0-0 δίνει στον ΠΑΟΚ την ισοβαθμία απέναντι στην ΑΕΚ, θα μπορούσε να πάρει το παιχνίδι, θα μπορούσε να το χάσει. Βέβαια οι δύο ομάδες δεν κατέβηκαν στο γήπεδο υπό τις ίδιες συνθήκες. Ο ΠΑΟΚ έπαιξε το τέταρτο σερί του ντέρμπι σε δέκα μέρες, είχε απώλειες μόνο στη μεσοεπιθετική γραμμή με αποτέλεσμα να μη μπορεί να γίνει το ροτέσιον όπως έπρεπε και η απώλεια του Μεϊτέ που όσο μπορούσε ήταν σαν να έπαιζε με τα παιδιά του, έπαιξε και αυτή το ρόλο της στις ισορροπίες του αγώνα.

Βέβαια ακούσαμε πως είναι καλύτερα να παίζεις ανά τρεις μέρες από ότι ανά εβδομάδα, πως οι απώλειες στην ίδια θέση δεν είναι κάτι σημαντικό και όλα τα συναφή. Ακούσαμε επίσης πως ο Νίκολιτς πήρε την ταυτότητα του Λουτσέσκου και άλλες υπερβολές που παρουσιάζουν αυτή την ανάγκη της ΑΕΚ να παίξει με τις εντυπώσεις, μία ανάγκη που καταντά εξαιρετικά κουραστική.

Εγώ είδα μία καλή ομάδα να αποδέχεται πως παρότι οι συνθήκες την ευνοούσαν, να κάνει καθυστερήσεις για να φύγει με το Χ από τη Τούμπα. Είδα τον προπονητή της να μιλάει για τις κάρτες που βγαίνουν εύκολα στην ομάδα του, ενώ οι δύο αντίπαλοι είχαν τις ίδιες και ειδικά ο Ρέλβας έκανε ότι μπορούσε για να τη δεχτεί μαλώνοντας με τον βοηθό συνεχώς και γενικά είδα ανθρώπους να ψάχνουν απεγνωσμένα να βρούμε αφηγήματα για τον διαιτητή που αν μη τι άλλο είχε κοινή φιλοσοφία καθ όλη τη διάρκεια του αγώνα.

Από τον τρόπο διαχείρισης του Λουτσέσκου, θα μείνω πάντα με την απορία για τους λόγους που δεν άλλαξε φορ, όχι γιατί ο Γιακουμάκης το έχασε από τη στιγμή που αστόχησε στο πέναλτι, αλλά ήταν σαφές από κάποια φάση και μετά πως ο τρόπος του δεν ταίριαζε στο παιχνίδι. Φαινόταν πως ο Γερεμέγιεφ που είναι παίκτης που δίνει επιλογές στους συμπαίκτες του και δεν κολλάει στα αντίπαλα στόπερ, πως θα ήταν πιο χρήσιμος. Και βέβαια επειδή θα παίξει την Πέμπτη, χρειαζόταν και ρυθμό.

Αλλά σε μία μέρα που ο Ράζβαν δεν μπορούσε να βάλει τα κουτάκια του όπως ξέρει, είναι ως ένα βαθμό λογικό να μη κάνει όσες παρεμβάσεις θα έπρεπε. 

https://www.sdna.gr/podosfairo/1402150_ta-koytakia-toy-razban