Εμετρήθης, εζυγίσθης και ευρέθης ελλιπής. Ο Νίκος Μοσχοβίτης (και ο ΠΑΟΚ) γυρνάει ένα μήνα πίσω

 Και εκεί που περιμέναμε τα καλά αποτελέσματα του ελέγχου… προόδου του ΠΑΟΚ στα παιχνίδια αυτής της εβδομάδας, με Μπιλμπάο και ΑΕΚ, η ομάδα έφτασε οριακά τη βάση και αυτό, κυρίως για τα 30 λεπτά κόντρα στους Βάσκους την Τετάρτη. Ειδικά χθες, η εικόνα της ήταν κατώτερη του μετρίου και τηρουμένων των αναλογιών, ήταν η χειρότερη από τότε που άλλαξαν τα διοικητικά δεδομένα. Με το ανάλογο «ζύγι» ήταν χειρότερη και από εκείνη την ήττα στο Μπιλμπάο, αλλά και από τη Μύκονο.

Στην απέραντη χωματερή των social media από χθες πάλι, «σταυρώνονται» όλοι. Είναι πραγματικά εντυπωσιακό, δεν είμαι σίγουρος αν γίνεται κάτι αντίστοιχο και στις άλλες μεγάλες ομάδες, νομίζω σε μεγάλο βαθμό συμβαίνει, απλά επειδή το μπάσκετ δεν έχει τη… λαϊκότητα του ποδόσφαιρου, βλέπεις δεξιά κι αριστερά, κάτι πράγματα που γράφονται και απορείς με τα γονίδια σου, που συγκρατούν τα μαλλιά στο κεφάλι σου.

Δεν ξέρω αν ανάλογες τοποθετήσεις στα social media από στελέχη του ΠΑΟΚ, όπως αυτή του Νίκου Μπουντούρη, βοηθούν ιδιαίτερα, σε κάθε περίπτωση όμως, είναι μια τοποθέτηση ανθρώπου της ομάδας, που τη ζει κάθε μέρα, σε γραφεία και παρκέ. Όπως και να έχει, είναι ενδιαφέρουσα γιατί όπως τονίζει και ο ίδιος, έχουν περάσει δύο μήνες από τότε που ανέλαβε η νέα διοίκηση, από την άλλη όμως, τη «φωνή» της ο κόσμος δεν την έχει ακούσει, πέρα από κάποιες τοποθετήσεις του GΜ.

Αγωνιστικά μπορούμε να πούμε πολλά και ίσως στο σημείο που είμαστε να βγαίνει ένα συμπέρασμα, που μπορεί να αποτελέσει μπούσουλα και για την επόμενη σεζόν. Με τα χρήματα που πέφτουν πλέον, αρχίζει να δημιουργείται μια δεύτερη ταχύτητα στο πρωτάθλημα (ΠΑΟΚ, ΑΕΚ, Άρης) που με την ποιότητα που διαθέτει, εύκολα ή δύσκολα μπορεί να «καθαρίζει» παιχνίδια με τους θεωρητικά μικρότερους. Στα μεταξύ τους παιχνίδια όμως, θα κρίνονται περισσότερα και στη φάση που είμαστε τώρα, αποδείχθηκε και χθες, ότι η ΑΕΚ είναι πιο μπροστά. Και επειδή μιλάμε για νέες ομάδες, και η ΑΕΚ νέα ομάδα είναι, έχοντας φέρει Νάναλι, Φίζελ και Μπράουν, ενώ έχασε τον Σίλβα που ήταν μεγάλη της σταθερά στο πρώτο κομμάτι της σεζόν. Την άκρη της την έχει βρει σε τέτοιο βαθμό, που ακόμα και σε ένα εκτός έδρας ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ, χωρίς δύο σημαντικούς παίκτες στο ροτέισον της και μάλιστα στην ίδια θέση ουσιαστικά (Κατσίβελη, Φλιώνη), όχι μόνο κερδίζει, αλλά το κάνει και με εμφατικό τρόπο.

Ο προβληματισμός συνεχίζει να υπάρχει για διάφορα πράγματα, που αναδείχθηκε στις αναμετρήσεις αυτής της εβδομάδας. Θα μείνω λίγο παραπάνω στον Μπριν Ταϊρί, αρχικά. Ο Γιούρι Ζντοβτς, ρωτήθηκε χθες για το αν διακρίνει και ο ίδιος μία έξτρα νευρικότητα στους παίκτες του, ρωτήθηκε επίσης, αν βλέπει θέμα στην ηγεσία πάνω στο παρκέ και έδωσε τις απαντήσεις του. Αν ο ΠΑΟΚ έδωσε 150.000 ευρώ buy-out στην Ιγκοκέα και κανένα 40άρι (χιλιάδων ευρώ) το μήνα στον Αμερικανό και δύο μήνες μετά, χρειάζονται ακόμα… συζητήσεις με τον παίκτη που ήρθε να αποτελέσει τον ηγέτη και θα παίρνει πολλές αποφάσεις με τη μπάλα στα χέρια, Houston we have a problem.

Χθες η ΑΕΚ είχε δύο παίκτες μείον στην περιφέρεια της, στα δικά μας τα μάτια, ο Ταϊρί έπρεπε να έχει την οξυδέρκεια να χτυπάει ΣΕ ΚΑΘΕ ΦΑΣΗ πάνω στον Λεκάβιτσιους, που δεν είναι δα και κανένας αμυντικός ογκόλιθος. Επίσης επειδή πρόκειται για ένα παιδί που έχει όντως επιθετικό ταλέντο, πολύ καλό κορμί και αρκετά μεγάλη ταχύτητα, είναι δεδομένο ότι αν θέλει να ανέβει επίπεδο, θα πρέπει να βάλει περισσότερη ποικιλία στο παιχνίδι του.

Ανάλογους προβληματισμούς, έχουμε και για τον Τίμι Άλεν. Εκεί η προσαρμογή μπορεί να θέλει κι άλλο χρόνο, λόγω χαρακτήρα, αλλά για χθες υπάρχει μία ένσταση, για ένα παιχνίδι που ερχόταν λίγο μετά τους 20 πόντους που έβαλε με τη Μπιλμπάο. Ξεκινάει το δεύτερο ημίχρονο και το «ζευγάρι» του στην άμυνα είναι ο Χαραλαμπόπουλος. Όχι ο Μπλοσομγκέιμ της Μονακό, ο Χαραλαμπόπουλος της ΑΕΚ. Παίρνει μία πρώτη φάση στο ένας-ένας, τον νικάει και πάει στο λέι απ (ίσως και με φάουλ που δε δόθηκε στο 37-39) και μετά… σκοτάδι. Δε θυμάμαι να έχει ακουμπήσει τη μπάλα σε ανάλογη συνθήκη στην επίθεση του ΠΑΟΚ. Από τέτοιες φάσεις, μπορείς να εκμεταλλευτείς έναν τέτοιο παίκτη, αλλά έτσι όπως είναι τώρα η ομάδα, ο μοναδικός που δείχνει να «διαβάζει» στην επίθεση είναι ο Μουρ. Ο Μουρ όμως δεν είναι κοντός, ούτε έχει τόσες πολλές μπάλες στα χέρια του για να αποφασίσει.

Υπάρχουν κι άλλα πολλά αγωνιστικά που μπορούμε να μείνουμε. Θα γίνει πολύ μεγάλο το κείμενο όμως και θα σας κουράσει, ένα μικρό μόνο… Στο βίντεο σήμερα ας δουν στον ΠΑΟΚ πως δέχθηκαν τους 14 πόντους Μπράουν, ο οποίος ήταν ο καλύτερος της ΑΕΚ χθες και αυτό, αποτυπώνεται με το +/- 31 (!!!) που είχε η ομάδα του όσο ήταν στο παρκέ. Σχεδόν όλοι, έχουν μπει με τον ίδιο τρόπο, δηλαδή από ένα σημείο και μετά είναι και θέμα εγωισμού, να μη φας κάρφωμα από ένα απλό baseline cut…

Υ.Γ.: Ο ΠΑΟΚ πρέπει να πάει στο Ηράκλειο και στο Final 8 με τη λογική ότι ταβάνι του είναι ο ουρανός. Κι ας παίζει με τον Παναθηναϊκό την Τετάρτη. Αυτήν τη λογική πρέπει να την έχει παντού πλέον.

Υ.Γ. 2: Δεν είχε κανένα λόγο να απαντήσει σε κανέναν ο Μπάρτλεϊ στο τέλος. Όλοι ξέρουμε τι παιχτάρα είναι, τον ζήσαμε πέρσι για τα καλά, όπως και τον χαρακτήρα του, που είναι επίσης υψηλού επιπέδου. Λάθος του, πάνω στους σφυγμούς του αγώνα βέβαια, συμβαίνουν και αυτά.

https://www.paok24.com/mpasket/603104/emetrithis-ezygisthis-kai-eyrethis-ellipis/