Το «υβριδικό» μοντέλο της ΚΑΕ και το μεγάλο στοίχημα της νέας εποχής του ΠΑΟΚ
Ο ΠΑΟΚ ετοιμάζεται για την επόμενη μέρα και η ΚΑΕ στήνει ένα «υβριδικό» μοντέλο για την ομάδα της νέας εποχής.
Στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, η έννοια των ρόλων «Αθλητικός Διευθυντής» και «General Manager» δεν μπορεί να αναλυθεί χωρίς να ενταχθεί στο πραγματικό περιβάλλον λειτουργίας των συλλόγων, όπου η εξουσία είναι ρευστή και συχνά διαμοιρασμένη ανάμεσα σε διοίκηση, front office και προπονητή.
Η θεωρία λέει ότι ο Αθλητικός Διευθυντής χαράζει τη στρατηγική και ο GM υλοποιεί, όμως η πράξη ειδικά στην Ευρώπη και ακόμη περισσότερο στην Ελλάδα, αποκαλύπτει ένα πολύ πιο σύνθετο μοντέλο, στο οποίο η ισορροπία δυνάμεων καθορίζει τα πάντα.
Ο Αθλητικός Διευθυντής αποτελεί τη «μακροπρόθεσμη μνήμη» και τον στρατηγικό σχεδιαστή ενός οργανισμού. Είναι ο άνθρωπος που αποφασίζει ποια ομάδα θέλει να γίνει το club σε βάθος χρόνου: ποιο μοντέλο παιχνιδιού θα ακολουθήσει, τι είδους παίκτες θα αναζητά, ποια θα είναι η σχέση με τις ακαδημίες και ποια η οικονομική ισορροπία.
Το μοντέλο του ΠΑΟΚ σε οργανωτικό επίπεδο
Σε οργανωμένα ευρωπαϊκά projects, ο ρόλος αυτός είναι κομβικός γιατί εξασφαλίζει συνέχεια ανεξαρτήτως προπονητή. Αυτό είναι το “ιδανικό” μοντέλο sporting director/GM σε υψηλό επίπεδο: συνέπεια, δομή και μακροχρόνια φιλοσοφία. Από την άλλη πλευρά, ο GM στο ευρωπαϊκό πλαίσιο όταν υπάρχει ως ξεχωριστός ρόλος είναι ο άνθρωπος της αγοράς.
Είναι αυτός που διαπραγματεύεται συμβόλαια, διαχειρίζεται agents, παρακολουθεί τις ευκαιρίες και υλοποιεί τις κατευθύνσεις. Σε αντίθεση όμως με το NBA, δεν είναι πάντα ο απόλυτος decision-maker. Συχνά λειτουργεί ως εκτελεστικό όργανο ενός συστήματος, στο οποίο ο Αθλητικός Διευθυντής ή ο προπονητής έχουν μεγαλύτερη επιρροή στη λήψη αποφάσεων.
Η μεγάλη ιδιαιτερότητα της Ευρώπης είναι ότι αυτό το δίπολο δεν λειτουργεί σε «καθαρή μορφή», γιατί υπάρχει ένας τρίτος πόλος εξουσίας, ο προπονητής. Και εδώ εμφανίζεται το μοντέλο που έχει εκφράσει έντονα ο Αντρέα Τρινκιέρι.
Ο Ιταλός τεχνικός δεν είναι απλώς ένας κόουτς τακτικής, αλλά ένας προπονητής που λειτουργεί ως κεντρικός διαμορφωτής μεγάλων πρότζεκτ. Στις ομάδες του είχε ενεργό ρόλο όχι μόνο ως προπονητής, αλλά και στη διαμόρφωση του ρόστερ και της κουλτούρας. Η καριέρα του δείχνει έναν προπονητή που έχει δουλέψει σε όλη την Ευρώπη, κατακτώντας τίτλους ως πρωταγωνιστής σε μεγάλα πρότζεκτς. Το ίδιο θέλει να κάνει και στον ΠΑΟΚ.
Ο Τρινκιέρι δεν αντικαθιστά τον GM ή τον Αθλητικό Διευθυντή, αλλά επεκτείνει τον ρόλο του μέσα στη δομή. Στον ΠΑΟΚ της νέας εποχής, αυτό αποτυπώνεται ξεκάθαρα, καθώς η συμφωνία του προβλέπει όχι μόνο coaching duties, αλλά και ενεργή συμμετοχή στον στρατηγικό σχεδιασμό και τη δομή του οργανισμού, ακόμη και πριν αναλάβει επίσημα την ομάδα . Δηλαδή, λειτουργεί και ως στρατηγικός σύμβουλος.
Ο ρόλος του Γιώργου Τσιάρα
Και εδώ εμφανίζεται ο Γιώργος Τσιάρας. Πρώην παίκτης με μακρά καριέρα στην Ελλάδα και το εξωτερικό, έχει μεταβεί σε ρόλο Αθλητικού Διευθυντή στον ΠΑΟΚ .
Στο παρελθόν, συνεργάστηκε αρχικά με την ομάδα του Ηρακλή ως team manager. Ήταν για δύο χρόνια (2022-24) team manager στο Περιστέρι, ενώ από την έναρξη της τρέχουσας σεζόν μέχρι και τον περασμένο Μάρτιο συνεργάστηκε με τη Μονακό, ενώ από τον Ιούνιο του 2024 είναι team manager στην Εθνική ομάδα μπάσκετ των ανδρών.
Σε αντίθεση με το “coach-centric” μοντέλο, η λειτουργία του εντάσσεται περισσότερο στο ευρωπαϊκό διοικητικό πλαίσιο, συμμετοχή στον σχεδιασμό, αξιολόγηση παικτών, συνεργασία με ατζέντηδες και οργάνωση του ρόστερ. Ωστόσο, δεν λειτουργεί σε κενό.
Στην ελληνική πραγματικότητα, ο ρόλος του αθλητικού διευθυντή δεν είναι απόλυτος, αλλά ενταγμένος σε ένα σύστημα συν-αποφάσεων. Αυτό δημιουργεί ένα υβριδικό μοντέλο που χαρακτηρίζει το ελληνικό μπάσκετ: ο Αθλητικός Διευθυντής (Τσιάρας), ο προπονητής (Τρινκιέρι) και η διοίκηση, πρόεδρος και ιδιοκτήτης συνδιαμορφώνουν τις αποφάσεις. Ο πρώτος προσφέρει δομή και γνώση της αγοράς, ο δεύτερος καθορίζει το αγωνιστικό προφίλ και την κουλτούρα, και η διοίκηση θέτει τα οικονομικά όρια. Σε αυτό το τρίγωνο δεν υπάρχει απόλυτη ιεραρχία, αλλά ισορροπία δυνάμεων. Σε επίπεδο Ευρώπης, μπορούμε να διακρίνουμε τρία βασικά μοντέλα: το διοικητοκεντρικό (με ισχυρό sporting director, όπως σε ισπανικά ή τουρκικά clubs), το εκτελεστικό (με GM που ελέγχει την αγορά και το roster) και το προπονητοκεντρικό (όπως στις ομάδες του Τρινκιέρι ).
Ομάδα με ξεκάθαρη ιεραρχία
Η Ελλάδα τείνει προς το τρίτο, αλλά με έντονα στοιχεία του πρώτου, δημιουργώντας ένα μοναδικό υβρίδιο. Η ουσία βρίσκεται στο ποιος ελέγχει τρία κρίσιμα επίπεδα: τη στρατηγική, την αγορά και την καθημερινή λειτουργία. Ο Αθλητικός Διευθυντής θεωρητικά ελέγχει το πρώτο, ο GM το δεύτερο και ο προπονητής το τρίτο. Στην πράξη όμως, αυτά τα όρια μετακινούνται συνεχώς.
Ο Τρινκιέρι είναι παράδειγμα προπονητή που εισχωρεί στη στρατηγική, ενώ ο Τσιάρας παράδειγμα στελέχους που λειτουργεί μέσα σε ένα σύστημα συνεργασίας, όχι ως απόλυτος decision-maker. Και τελικά, εκεί βρίσκεται και το κλειδί: δεν υπάρχει «σωστός» διαχωρισμός ρόλων. Υπάρχει μόνο το πόσο ξεκάθαρη είναι η δομή εξουσίας και πόσο καλά συνεργάζονται τα κομμάτια της.
Οι ομάδες που πετυχαίνουν στην Ευρώπη δεν είναι αυτές που έχουν GM ή Αθλητικό Διευθυντή, αλλά αυτές που έχουν σαφή ιεραρχία, κοινό όραμα και ανθρώπους που καταλαβαίνουν τα όρια ή ξέρουν πότε να τα ξεπεράσουν.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ: Τσάμπα πήγε το σύνθημα στο Παλέ – Ο Αντετοκούνμπο το… διασκέδασε στο ΣΕΦ (vid)
Στον ΠΑΟΚ της νέας εποχής που τα χρήματα υπάρχουν και το μπάτζετ θα είναι ιδιαίτερα μεγάλο το στοίχημα θα είναι ακριβώς αυτό, να υπάρξει η σωστής δομή και να βρεθεί η χημεία ανάμεσα στους σημαντικούς ρόλους μέσα στην ομάδα
Reviewed by GEORGE GEOPONOS
on
Μαΐου 02, 2026
Rating:
