Ο ΠΑΟΚ λύγισε από το βάρος των απουσιών κι έχασε τον δρόμο του.

Η σεζόν για τον ΠΑΟΚ έμοιαζε να έχει ρυθμό, ένταση και καθαρό πλάνο μέχρι τη στιγμή που το σώμα… πρόδωσε την ομάδα. Στην πιο απαιτητική φάση της χρονιάς, εκεί όπου κρίνονται τίτλοι και αντοχές, ο Δικέφαλος βρέθηκε χωρίς δυνάμεις, χωρίς φρεσκάδα και –κυρίως– χωρίς τους παίκτες που κουβαλούσαν το μεγαλύτερο κομμάτι του φορτίου.

Από το φθινόπωρο υπήρχαν σημάδια, όμως από τα τέλη Ιανουαρίου η κατάσταση ξέφυγε. Οι τραυματισμοί έγιναν αλυσίδα, οι επιστροφές καθυστερούσαν και ο Ράζβαν Λουτσέσκου είδε το πλάνο του να καταρρέει κομμάτι‑κομμάτι. Ποδοσφαιριστές που θεωρούνταν βασικοί πυλώνες έμπαιναν και ξανάμπαιναν στα ιατρικά, στερώντας από την ομάδα ρυθμό, συνοχή και σταθερότητα.

Παίκτες όπως ο Κωνσταντέλιας, ο Γιακουμάκης, ο Πέλκας, ο Καμαρά, ο Ντεσπόντοφ και ο Λόβρεν πέρασαν μεγάλα διαστήματα εκτός δράσης – αρκετοί μάλιστα δύο και τρεις φορές μέσα στη χρονιά. Η μεσαία γραμμή έχασε δύναμη, η επίθεση έμεινε χωρίς σταθερό σημείο αναφοράς, τα άκρα αποδυναμώθηκαν και η άμυνα αναγκάστηκε να δουλέψει με συνεχείς αλλαγές.

Το αποτέλεσμα ήταν αναπόφευκτο: ο ΠΑΟΚ μπήκε στην τελική ευθεία χωρίς ενέργεια, χωρίς καθαρό μυαλό και χωρίς τις λύσεις που είχε στο πρώτο μισό της σεζόν. Το πρωτάθλημα χάθηκε, το Κύπελλο επίσης, και η ομάδα έφτασε στα 55 παιχνίδια με ένα ρόστερ που είχε ξεπεράσει τα όριά του.
Η λίστα των απουσιών είναι αποκαλυπτική. Στόπερ που έλειψαν για εβδομάδες, χαφ που δεν μπόρεσαν να κρατήσουν ρυθμό, εξτρέμ που δεν βρήκαν ποτέ σταθερότητα, επιθετικοί που δεν πρόλαβαν να δώσουν όσα υπολόγιζε ο σύλλογος. Σε μια χρονιά με 26 ματς πρωταθλήματος, 6 playoffs, 14 ευρωπαϊκά και 9 στο Κύπελλο, το σώμα είπε «ως εδώ».

Η εικόνα είναι ξεκάθαρη: οι τραυματισμοί δεν ήταν απλώς μια λεπτομέρεια. Ήταν ο παράγοντας που άλλαξε όλη τη σεζόν. Και μαζί με τα λάθη στον σχεδιασμό, άφησαν τον ΠΑΟΚ να παλεύει χωρίς τα όπλα του τη στιγμή που τα χρειαζόταν περισσότερο.

https://www.sfina.gr/o-paok-lugise-apo-to-baros-ton-apousion-ki-echase-ton-dromo-tou/