ΠΑΟΚ: Αυτή είναι φιλοσοφία του Μαρίνο Πούσιτς. Γράφει: Στέργιος Αναστασιάδης

Όπως διαβάσατε το πρωί στο monobala.gr, ο Μαρίνο Πούσιτς θα είναι ο αντικαταστάτης του Ραζβάν Λουτσέσκου στον πάγκο του ΠΑΟΚ.

Όπως προκύπτει, ο ΠΑΟΚ έχει μπει στην τελική ευθεία για την πρόσληψη του 54χρονου Ολλανδοκροάτη προπονητή και απομένει η διευθέτηση κάποιων τελευταίων λεπτομερειών για την ανακοίνωση της πρόσληψής του, με τον «δικέφαλο» να γίνεται η τέταρτη ομάδα που αναλαμβάνει ο Πούσιτς ως «πρώτος» προπονητής, μετά τις Τβέντε, Σαχτάρ Ντόνετσκ και Αλ Τζαζίρα.

Ποια είναι όμως η φιλοσοφία του – γεννημένου στο Μόσταρ – Μαρίνο Πούσιτς; Ποιο ποδόσφαιρο του αρέσει, ποιοι προπονητές τον έχουν εμπνεύσει, ποιος είναι ο αγαπημένος σχηματισμός του, σε ποιο κομμάτι ενισχύει την ατομική βούληση των ποδοσφαιριστών του και σε ποια είναι απόλυτος;

Τις απαντήσεις, τις έχει δώσει ο ίδιος τον Φεβρουάριο του 2025, δηλαδή πριν 1,5 χρόνο, σε μία μεγάλη συνέντευξή του στο κανάλι της Σαχτάρ στο Youtube, κατά τη διάρκεια της διακοπής του ουκρανικού πρωταθλήματος, τέσσερις μήνες μετά την «μετακόμισή» του από τη Φέγενορντ και το Ρότερνταμ στο Ντόνετσκ.

Η φιλοσοφία του…

«Η ποδοσφαιρική φιλοσοφία μου είναι να παίζω επιθετικό και κυρίαρχο ποδόσφαιρο. Αυτό όμως είναι απαιτητικό. Απαιτεί πολλά από τους παίκτες, αλλά πιστεύω επίσης ότι είναι καλό για την ατομική ανάπτυξη τους. Θέλω η ομάδα μου να παίζει ποδόσφαιρο για να σκοράρει ένα γκολ περισσότερο από τον αντίπαλο. Επομένως, πάντα θέλω να είμαστε στην επίθεση, πάντα θέλω να είμαστε εμείς οι κυρίαρχοι και το παιχνίδι μας να έχει ενδιαφέρον για τους ανθρώπους που μας παρακολουθούν.

Όταν θέλεις βέβαια να είσαι κυρίαρχος και να έχεις ένα επιθετικό στυλ παιχνιδιού, πρέπει να είσαι πολύ καλός στην άμυνα. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι θα αμύνεσαι χαμηλά μπροστά από την εστία σου, εκτός και αν αντίπαλος είναι τόσο καλός που σε πιέζει να αμυνθείς στο χαμηλό μπλοκ. Για μένα η επιθετική φιλοσοφία συνδέεται με την υψηλή πίεση, με την ταχύτητα αντίδρασης όταν χάνεις την μπάλα στο μισό γήπεδο του αντιπάλου. Αυτή είναι μια βασική λεπτομέρεια του επιθετικού στυλ.

Πάντα λέω στους παίκτες μου: δεν μπορείς να παίξεις ελκυστικό και επιθετικό ποδόσφαιρο αν δεν αμύνεσαι καλά. Φυσικά, για να είσαι κυρίαρχος με την μπάλα, πρέπει να είσαι πολύ καλός και χωρίς την μπάλα»

Η εξέλιξη του ποδοσφαίρου…

«Όπως όλα τα πράγματα, το ποδόσφαιρο εξελίσσεται και γίνεται καλύτερο κάθε χρόνο. Δεν μπορείς να συγκρίνεις το παρελθόν με το παρόν. Ίσως μπορείς να προβλέψεις λίγο το μέλλον, πώς θα μοιάζει, αλλά υπάρχει ένα κοινό, ένα σημαντικό πράγμα. Είναι η φιλοσοφία και ο χαρακτήρας των ομάδων. Ο νικηφόρος χαρακτήρας της ομάδας είναι πολύ καθοριστικός για το αν θα κερδίσει τρόπαια.

Όπως λέω πάντα, αν δεν είσαι 20% καλύτερος από τον αντίπαλο, τότε τα παιχνίδια θα κρίνονται πάντα από ατομικές λεπτομέρειες, ατομικά λάθη, στημένες φάσεις, μεταβάσεις, αλλά πάνω απ’ όλα από ατομικά λάθη.

Το ποδόσφαιρο εξελίσσεται πολύ γρήγορα, το παιχνίδι γίνεται πολύ πιο γρήγορο και πιο τακτικό κατά τη γνώμη μου και έτσι πρέπει σκέφτεσαι πολύ γρήγορα για να παίρνεις καλές αποφάσεις. Το ποδόσφαιρο γίνεται πιο απαιτητικό για τους παίκτες όσον αφορά αυτή τη δυναμική ποιότητα του παιχνιδιού. Χρειάζεται πολλή δουλειά, ποιότητα και χαρακτήρας για να φτάσεις σε αυτό το επίπεδο, να παραμείνεις σε αυτό το επίπεδο και να αναπτυχθείς σε αυτό το επίπεδο».

Η ισορροπία μεταξύ της δημοκρατικής λήψης αποφάσεων και του αυταρχισμού…

«Νομίζω ότι στο σύγχρονο ποδόσφαιρο υπάρχει πάντα ένα είδος ισορροπίας μεταξύ αυτών των δύο πραγμάτων: είσαι αυταρχικός ή δημοκρατικός; Ή μήπως είσαι περισσότερο ένας ηγέτης που απλώς λέει «αυτό είναι όλο» και κανείς δεν μπορεί να κάνει τίποτα; Νομίζω ότι οι παίκτες μαθαίνουν τα περισσότερα όταν τους δίνω λίγο χώρο.

Είναι λοιπόν ένα είδος ισορροπίας. Θα πω το εξής: όταν δεν έχουμε την μπάλα – αυτή είναι μια αυταρχική προσέγγιση – τότε όλα πρέπει να συμβούν όπως θέλω. Και φυσικά, είναι πάντα μια ατομική απόφαση του παίκτη κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, για την οποία τους δίνω και ελευθερία. Όμως, πάντα πρέπει να υπάρχει δομή και πειθαρχία, όπως και να είσαι συμπαγής. Φυσικά, αν είσαι ψηλότερα στο γήπεδο, θα είσαι λιγότερο συμπαγής απ΄ όταν είσαι χαμηλότερα, αλλά όλα ξεκινούν με την πειθαρχία.

Όταν δεν έχουμε την μπάλα, πάντα απαιτώ εκατό τοις εκατό πειθαρχία σε όλα. Όταν έχουμε την μπάλα και προσπαθούμε να επιτεθούμε, υπάρχει περισσότερη δημοκρατία, αλλά μέχρι ένα συγκεκριμένο σημείο. Οπότε, το καθήκον μου είναι να φέρω την ομάδα σε ένα συγκεκριμένο επίπεδο και να απελευθερώσω τους παίκτες που μπορούν να κάνουν τη διαφορά για εμάς σε συγκεκριμένες θέσεις.

Ένα τελευταίο πράγμα: Στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου, αν και όλοι εμείς οι προπονητές θέλουμε να έχουμε επιρροή και σε αυτό το κομμάτι, συνειδητοποίησα ότι εδώ όλα έχουν να κάνουν με την ατομικότητα, τις προσωπικές ικανότητες του παίκτη: αν μπορεί να παίρνει αποφάσεις, αν είναι κυρίαρχος σε καταστάσεις ένας εναντίον ενός. Αλλά το καθήκον μου είναι να τους φέρω σε αυτό το επίπεδο με καλό ποδόσφαιρο βασισμένο στον αντίπαλο και με ανάπτυξη από την άμυνα, γιατί για μένα ανάπτυξη ξεκινά από τον τερματοφύλακα.

Άρα, στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου υπάρχει δημοκρατία και περισσότερη ελευθερία. Στην πραγματικότητα, πλήρης ελευθερία. Το μόνο που θέλω να δω εδώ είναι έντονη κίνηση και ατομικές ενέργειες, ώστε όλοι να έχουν την ελευθερία να δράσουν και να εξερευνήσουν τα ταλέντα τους. Δεν έχω μεγάλη επιρροή σε αυτό, γιατί πρόκειται για την ατομικότητα του κάθε ποδοσφαιριστή».

Για τις ομάδες και τους προπονητές που τον έχουν επηρεάσει και εμπνεύσει…

«Παρακολουθώ το ποδόσφαιρο ήδη από το 1982, από το Παγκόσμιο Κύπελλο. Ως παίκτης παρακολούθησα πολλούς αγώνες άλλων ομάδων, πάντα με ενδιέφερε η ανάπτυξη του ποδοσφαίρου.

Ένας συνάδελφός μου μου είπε κάποτε, ίσως πολύ εύστοχα: «Πάντα ήσουν περισσότερο προπονητής παρά παίκτης». Αυτό συμβαίνει επειδή πάντα με ενδιέφερε πολύ το παιχνίδι. Και αν μιλήσουμε για έμπνευση και ομάδες και προσδιορίσουμε μια συγκεκριμένη στιγμή ή χρόνια, μπορώ να ξεχωρίσω τον Γιόχαν Κρόιφ στην Μπαρτσελόνα, τον Αρίγκο Σάκι στη Μίλαν, το ολλανδικό «ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο» το οποίο έπαιξε πρόσφατα ο Λουίς φαν Χάαλ και τον Πεπ Γκουαρντιόλα, ο οποίος κατέβαλε μεγάλη προσπάθεια για την ανάπτυξη του ποδοσφαίρου στο επόμενο επίπεδο.

Ανέφερα αρκετούς προπονητές που επηρέασαν το παιχνίδι, αλλά ένας τόσο μεγάλος νικητής όπως ο Μουρίνιο έχει επίσης μεγάλη επιρροή χάρη στο στυλ παιχνιδιού του. Πολλοί άνθρωποι με επηρέασαν και πάντα με ενδιέφερε αυτό το θέμα. Θα πρέπει επίσης να αναφέρω τον Γιούργκεν Κλοπ με τη Λίβερπουλ, τον Αρσέν Βενγκέρ με την Άρσεναλ και τον Γιόχαν Κρόιφ, ο οποίος για μένα είναι η νούμερο ένα έμπνευση όλων των εποχών, επειδή η επιρροή του στο παιχνίδι κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ήταν σε άλλο επίπεδο».

Για το 4-2-3-1, το 4-1-4-1 και το 4-3-3…

Για μένα οι σχηματισμοί είναι κάπως «τηλεφωνικοί αριθμοί», δεν μου λένε τίποτα. Βλέπω το ποδόσφαιρο ως ένα παιχνίδι χώρου και χρόνου και αυτή είναι μια σημαντική λεπτομέρεια. Όσοι κατακτούν τον χώρο και τον χρόνο θα έχουν πάντα ένα πλεονέκτημα έναντι της άλλης ομάδας ή μια μεγαλύτερη πιθανότητα να κερδίσουν.

Έτσι, δεν εστιάζω μόνο στους σχηματισμούς, επειδή μπορείς να παίξεις επιθετικό ποδόσφαιρο και να είσαι κυρίαρχος με οποιονδήποτε σχηματισμό. Πάντα μιλάω για αυτά τα δύο στοιχεία. Μου αρέσει να παίζω με τέσσερις παίκτες πίσω, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι πάντα τέσσερις, μερικές φορές είναι τρεις ή δύο, και ίσως μόνο ένας, εξαρτάται από το πώς εξελίσσεται ο αγώνας.

Κατά τη γνώμη μου, το ποδόσφαιρο είναι ένα ρευστό παιχνίδι: όλα συμβαίνουν, οι σχηματισμοί αλλάζουν συνεχώς, ο ελεύθερος χώρος πρέπει πάντα να είναι κατειλημμένος και υπάρχει μια συγκεκριμένη δυναμική στο παιχνίδι. Νομίζω ότι με τη δυναμική γίνεσαι λιγότερο προβλέψιμος για τον αντίπαλο και προσπαθώ να το φέρω στην ομάδα μου. Αυτό είναι το μόνο που μπορώ να πω για τους σχηματισμούς, δεν μου αρέσει να τους αναφέρω. Ναι, έχω έναν βασικό γιατί τότε η τοποθέτηση των παικτών στο γήπεδο είναι καλή για μένα και αυτός είναι το 4-3-3.

Μου αρέσει όμως να αλλάζω τον σχηματισμό συνέχεια. Εξαρτάται από την περίσταση αλλά και με το τι κάνει ο αντίπαλος εκείνη τη στιγμή και πώς προσαρμόζεσαι σε αυτό, πώς προβλέπεις τις κινήσεις του, πού πρέπει να είναι οι γραμμές, πώς φέρνεις τους καλύτερους παίκτες και ποδοσφαιριστές που μπορούν να κρίνουν το παιχνίδι σε καλές θέσεις για να το κάνουν αυτό. Αυτό είναι που σκέφτομαι πολύ, όχι τους αριθμούς».

Για τον κύκλο ζωής μίας επιτυχημένης ομάδας…

Ίσως στο παρελθόν ήταν πιο συνηθισμένο μία ομάδα να παραμένει ενωμένη για μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά η δυναμική του ποδοσφαίρου έχει αλλάξει πολύ στις μέρες μας. Το σκέφτομαι ως εξής: στην πραγματικότητα, όταν είσαι στην κορυφή και τα πας καλά, πρέπει να ανανεώνεσαι συνεχώς, γιατί όταν είσαι στην κορυφή μπορείς να είσαι ικανοποιημένος με τα πάντα και εγώ δεν είμαι ποτέ ικανοποιημένος.

Πρέπει να βελτιώνεσαι συνεχώς και αυτό είναι δυνατό όχι μόνο μέσω της δουλειάς και της ανάπτυξης στο γήπεδο, στην οποία πιστεύω πραγματικά, αλλά και ενισχύοντας την ομάδα σου με μεταγραφές για να αλλάξεις τη δυναμική της ομάδας. Αν δείτε πόσο γρήγορα αλλάζουν οι ομάδες και πόσο γρήγορα πρέπει να δράσουν οι σύλλογοι, νομίζω ότι είμαστε κι εμείς σε αυτό το παιχνίδι.

Έτσι, πρέπει πάντα να βελτιώνεσαι έστω και κατά ένα τοις εκατό, όχι μόνο στο γήπεδο, αλλά και σε ότι αφορά τη στρατηγική, την αλλαγή της δυναμικής της ομάδας και άλλες πτυχές, θα πρέπει να ενισχύεις την ομάδα συνεχώς. Αυτό δεν σημαίνει να αλλάζεις δέκα παίκτες, αλλά πρέπει να ενισχύεις την ομάδα σου συνεχώς. Νομίζω ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να παραμείνεις σε ένα συγκεκριμένο επίπεδο και να ανταγωνιστείς σε ένα συγκεκριμένο επίπεδο».

https://monobala.gr/paok-afti-einai-filosofia-tou-marino-pousits/