Από την παράσταση στο θρίλερ ο ΠΑΟΚ. Συντάκτης: Στέλιος Στεργιάδης

 Υπάρχουν παιχνίδια που το τελικό σκορ διηγείται σχεδόν ολόκληρη την ιστορία. Υπάρχουν άλλα που χρειάζεσαι πολύ περισσότερα για να καταλάβεις τι πραγματικά συνέβη. Το Παναιτωλικός – ΠΑΟΚ 1-3 στο Αγρίνιο ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. 

Ο Δικέφαλος πέρασε μέσα σε 90′ και κάτι λεπτά από διαφορετικές καταστάσεις. Από το καλύτερο εκτός έδρας πρώτο ημίχρονό του μέχρι σήμερα, σε ένα δεύτερο μέρος γεμάτο απρόοπτα, τραυματισμούς, αναγκαστικές αλλαγές, πίεση και αγωνία. Τελικά έφυγε από το Αγρίνιο με μια νίκη που έχει μεγαλύτερη αξία από τους τρεις βαθμούς.

Αν κάτι έλειπε από τον ΠΑΟΚ στα προηγούμενα εκτός έδρας παιχνίδια του ήταν ένα διάστημα πραγματικής κυριαρχίας. Να μπει και να δείξει από την αρχή ποιος θέλει να κάνει κουμάντο. Στο Αγρίνιο το έκανε. Είχε ένταση, κίνηση, σωστές αποστάσεις και πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα στην κυκλοφορία. Ο Γιάκιτς δείχνει ήδη πόσο σημαντική προσθήκη μπορεί να εξελιχθεί για τον άξονα, ο Ζαφείρης έτρεξε πολλά χιλιόμετρα και μπροστά υπήρχε διαρκής κίνηση.

Κάπως έτσι ήρθε το 0-1. Και προτού προλάβει ο Παναιτωλικός να καταλάβει τι ακριβώς είχε συμβεί, ήρθε ο Εντιαγέ. Το 0-2 ήταν ένα γκολ φορ που σκέφτεται γρήγορα. Έξυπνο, αποτελεσματικό και κυνικό. Αλλά θα ήταν άδικο να περιορίσουμε την εμφάνιση του Σέριφ Εντιαγέ μόνο σε αυτό. Ήταν ο κορυφαίος του ΠΑΟΚ. Έτρεξε, πίεσε, πάλεψε, μπήκε στις μονομαχίες, έδωσε επιλογές στους συμπαίκτες του και συνέχισε μέχρι το τελευταίο λεπτό να καταθέτει ενέργεια. Είναι από εκείνες τις εμφανίσεις ενός επιθετικού που ακόμη και χωρίς το γκολ θα είχαν αξία. Με το γκολ, απλώς πήραν και την απαραίτητη σφραγίδα. 

Στο ημίχρονο το 0-2 αποτύπωνε πλήρως την εικόνα. Ο ΠΑΟΚ είχε κάνει αυτό που έπρεπε και, κυρίως, είχε κάνει κάτι που δεν βλέπαμε συχνά μέχρι τώρα μακριά από την Τούμπα: είχε επιβάλει το παιχνίδι του. Το δεύτερο 45λεπτο, όμως, ήταν διαφορετική ιστορία. Ο τραυματισμός του Άλι υποχρέωσε τον Λίσι να αλλάξει νωρίς τα σχέδιά του και σχεδόν αμέσως ήρθε το 1-2. Ο Παναιτωλικός πήρε ψυχολογία, το γήπεδο μπήκε ξανά στην εξίσωση και ένας αγώνας που έμοιαζε απολύτως ελεγχόμενος μετατράπηκε σε δοκιμασία.

Σαν να μην έφτανε αυτό, ήρθαν κι άλλες αναποδιές. Η σύγκρουση Παβλένκα και Ελουστόντο ήταν από εκείνες τις στιγμές που κάνουν το ποδόσφαιρο να περνάει αυτομάτως σε δεύτερη μοίρα. Ο τρόπος με τον οποίο έπεσαν οι δύο ποδοσφαιριστές προκάλεσε μεγάλη ανησυχία και τελικά αμφότεροι αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν. Κάπως έτσι, ο Λίσι βρέθηκε να έχει χρησιμοποιήσει τρεις αλλαγές όχι επειδή το επέλεξε, αλλά επειδή τις επέβαλε το ίδιο το παιχνίδι.

Αυτό έχει σημασία στην ανάγνωση του δεύτερου ημιχρόνου. Ο ΠΑΟΚ δεν έπαιξε το ποδόσφαιρο του πρώτου. Έχασε μέτρα και σε ορισμένες περιπτώσεις επέτρεψε στον Παναιτωλικό να πιστέψει ότι μπορεί να φτάσει στην ισοφάριση. Εκεί όμως χρειάζονταν άλλα χαρακτηριστικά. Δεν ήταν πλέον θέμα δημιουργίας, ήταν θέμα χαρακτήρα και διαχείρισης. Και στο φινάλε ήρθε ο Σορετίρε να βάλει την τελεία. Το 1-3 στην τελευταία φάση έκλεισε ένα παιχνίδι που για περίπου ένα ημίχρονο έμοιαζε εύκολο, στη συνέχεια έγινε δύσκολο και τελικά κατέληξε σε μία πολύ σημαντική νίκη.

https://www.sfina.gr/apo-tin-parastasi-sto-thriler-o-paok/