Τσιμπιέσαι να δεις αν είναι αλήθεια. Μια αξέχαστη βραδιά στο Αγρίνιο. Γράφει ο Ανέστης Παπιόπουλος

Είναι δύσκολο να καταγράψω όλα όσα συνέβησαν στο διάστημα των δεκαπέντε ωρών που μαζί με την Αγάπη Γαβριηλίδου, οι…ταξιδιώτες της αποστολής «Αγρίνιο» για το PAOK24, περάσαμε στους δρόμους της Ελλάδας για τη δημοσιογραφική κάλυψη του Παναιτωλικός – ΠΑΟΚ.

Θα είμαι ειλικρινής. Γνωρίζω τη θέση μου. Άλλοι διαβάζουν πρώτη φορά κείμενο μου, άλλοι έχουν τύχει σε μερικά. Σε κάποιους συστήνομαι το τελευταίο διάστημα μέσα από το PAOK24 on studio και τις live μεταδόσεις. Το παρόν κείμενο λοιπόν αποτελεί την καταγραφή γεγονότων από την πρώτη εκτός έδρας -μακρινή- αποστολή για επαγγελματικούς λόγους.

Ουσιαστικά είναι η εκπλήρωση ενός ονείρου που έκανε κάποτε ένα παιδί, περίπου στα δεκατρία του. «Μια μέρα θέλω να πάω σε παιχνίδι που θα παίζει ο ΠΑΟΚ εκτός έδρας και να το περιγράψω για αθλητικό μέσο», είχε σκεφτεί ο μικρός Ανέστης. Ιδανικά με εσάς να βλέπετε τον αγώνα και απλά να με ακούτε, αλλά σας έλαχαν τα μουτράκια μου, ως παρένθεση. Αυτή η μέρα λοιπόν, ήρθε. Οπότε αν με πάρουν τα ζουμιά, να με συγχωρήσετε. Αν πάλι δεν είστε γι’ αυτά, απόλυτα σεβαστό. Υπάρχουν εκεί έξω αμέτρητα, αξιόλογα και μη, Blog να σας κρατήσουν συντροφιά.

Η αποστολή πρώτη της δυάδας λοιπόν ήταν να αποφασίσει αν θα ξεκινήσει για Αγρίνιο ενώ δεν ήταν καθόλου σίγουρη τι μπορεί να συναντήσει στη διαδρομή, με μπλόκα αγροτών και καιρό. Ευτυχώς όλα πήγαν καλά. Λίγο χαθήκαμε με το gps, λίγες παρακάμψεις, καμιά βροχή, χιόνι, χαλάζι, ένα υδροηλεκτρικό φράγμα στο Πουρνάρι και μια κράμπα την ώρα της μετάδοσης, που κάπως κατάφερα να μην αντιληφθούν όσοι έβλεπαν το live. Αλήθεια πήγαν όλα καλά. Τίποτα από τα παραπάνω δε μας κόστισε ή καθυστέρησε. Φυσικά, έχει και πράγματα που…εντάξει, δε γίνεται να γραφτούν. Ίσως σε ένα part two ή στην εκπομπή του site στο Youtube, αργότερα.

Κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, ήμασταν στον προορισμό μας. Το γήπεδο του Αγρινίου είναι ωραίο. Ποδοσφαιρικό. Κερκίδες κοντά στον αγωνιστικό χώρο, κόσμος που αγαπάει την ομάδα της πόλης του και με παλμό. Όταν γίνει και η απέναντι κεντρική κερκίδα, θα ‘ναι ιδανικό. Το βρεγμένο τερέν προμήνυε ένα καλό παιχνίδι για όποια ομάδα ήθελε να παίξει με τη μπάλα και γρήγορα. Αυτή η ομάδα ήταν ο ΠΑΟΚ.

Ο Ράζβαν Λουτσέσκου έβαλε κι αυτός το λιθαράκι του, στο αξιομνημόνευτο ταξίδι, με το δώρο της ενδεκάδας με Ζαφείρη – Κωνσταντέλια. Περιμέναμε να γίνει πραγματικότητα από το περασμένο καλοκαίρι. Και σαν bonus, μέσα οι Τσιφτσής, Μιχαηλίδης, Γιακουμάκης ενώ αγωνίστηκε ως αλλαγή και ο Πέλκας. Έξι Έλληνες. Καταλαβαίνετε, γίνεται όλο και καλύτερο.

Η ομάδα έκανε στον αγωνιστικό χώρο ό,τι ήθελε. Σε αυτό βοήθησε και ο Παναιτωλικός. Ως επί το πλείστων κάκιστος στα παιχνίδια με τους μεγάλους. Αυτό παρενθετικά, γιατί μου κάνει εντύπωση με Αναστασίου προπονητή. Κλείνεται πολύ και περιμένει. Το είπε και ο ίδιος. «Ήμασταν απαθείς» και «Ο ΠΑΟΚ ήταν σαν να παίζει Play Station». Είχε δίκιο. Στο ποδόσφαιρο παίζει και ο αντίπαλος. Ή και όχι. Στην προκειμένη, ο Παναιτωλικός δεν έπαιξε κι αυτό μόνο θετικά λειτούργησε για τους «ασπρόμαυρους».

Εκεί που χρειάστηκε πάτησαν γκάζι ενώ δημιούργησαν από το πρώτο ημίχρονο τις βάσεις για διαχείριση του αγώνα, με δεδομένο πως η συνέχεια είναι απαιτητική και κρίσιμη. Κυριολεκτικά. Κρίνονται στόχοι. Ο Κωνσταντέλιας έκανε τα δικά του, Μπάμπα, Κένι μοίρασαν ασίστ, το ίδιο και ο Ζίβκοβιτς. Ο Γιακουμάκης επέστρεψε με γκολ και ο Ζαφείρης δείχνει ότι θέλει λίγο χρόνο για να αφομοιωθεί στο σύνολο, αλλά βαδίζει σε καλό δρόμο. Μεταξύ μας όμως τώρα, για να επιστρέψω στο αρχικό θέμα, τι όνειρο είναι αυτό που περιλαμβάνει στην ενδεκάδα του ΠΑΟΚ τους Κωνσταντέλια και Ζαφείρη.

Και δεν είναι μόνο το αγωνιστικό. Είναι οι χαρακτήρες αυτών των παιδιών, πίσω από το ποδόσφαιρο, το ταλέντο και τις ικανότητες με τη μπάλα. Γιατί χειροκροτείται ο Κωνσταντέλιας σε τόσα γήπεδα της Ελλάδας; Δεν είναι μόνο τι κάνει με τη μπάλα. Σαφώς παίζει ρόλο και μάλιστα μεγάλο. Ωστόσο, η σεμνότητα του, το «αντισταριλίκι» που βγάζει, τον κάνει σεβαστό σε όλους. Αυτό δείχνει και ο Ζαφείρης. Κανένα ύφος, τίποτα που να παραπέμπει στο «είμαι η πιο ακριβή μεταγραφή του συλλόγου και μάλιστα με τεράστια διαφορά από τη δεύτερη».

Ανεβάσαμε ένα βίντεο στο Facebook του PAOK24 χθες το βράδυ. Δέκα δευτερολέπτων. Ζαφείρης και τον Κωνσταντέλιας μπροστά στις κάμερες να γελούν από αμηχανία και να ντρέπονται να κάνουν δηλώσεις. Εγώ το τράβηξα και το αναφέρω αυτό γιατί ότι αποτυπώνεται στο βίντεο είναι αυθεντικό και απόλυτα αληθινό. Ακόμη και όταν ξεπέρασαν τις…ντροπές τους, μίλησαν αμφότεροι με χαμόγελο και εξέφρασαν πόσο απολαμβάνουν να παίζουν μαζί και δείχνουν πως αυτό που ανυπομονούσαμε όλοι να συμβεί από το καλοκαίρι, ήταν κάτι για το οποίο και οι ίδιοι δε μπορούσαν να περιμένουν.

Στη ρομαντική γωνιά του μυαλού μου, ήρθε η συνειδητοποίηση ότι αυτό που συμβαίνει στον ΠΑΟΚ, είναι κάτι που ξεπέρασε το όνειρο του δεκατριάχρονου εκείνου παιδιού. Πως το συνειδητοποίησα αυτό. Φεύγοντας από το γήπεδο είδα το χαμόγελο που είχε ένα μικρό παιδί, όταν παρακολουθούσε με τους γονείς του την αποχώρηση του Δικεφάλου. Πως γυάλιζαν τα μάτια του που είδε από κοντά τον Κωνσταντέλια. Βλέπετε, άλλα τα δεδομένα τώρα, άλλα τότε. Πολλά που σήμερα χαρίζει απλόχερα ο ΠΑΟΚ, δεν έστεκαν ούτε ως φαντασίωση στον ΠΑΟΚτσή του 2011. Η γενιά μου το αντιλαμβάνεται. Για τους παλαιότερους δεν το συζητώ καν, έχουν βιώσει στο πετσί τους δύσκολα χρόνια.

Όλα αυτά στον ΠΑΟΚ του 2026, στη χρονιά συμπλήρωσης των 100 χρόνων ζωής αυτού του συλλόγου. Τσιμπιέσαι να δεις αν είναι αλήθεια. Μια ομάδα που ανυπομονείς να τη δεις στο επόμενο παιχνίδι, στην πιο ιστορική της -μέχρι την επόμενη- χρονιά, με πολλές προοπτικές για να πετύχει τους στόχους της. Είτε το κάνει είτε όχι, προσωπικά έχω αποφασίσει να απολαύσω αυτή τη χρονιά και η ομάδα το εμπνέει. Το Μάιο να είμαστε καλά.

Η χρονιά είναι δύσκολη, ο ανταγωνισμός είναι υψηλός και σίγουρα θα υπάρξουν πολλά διαφορετικά συναισθήματα. Βραδιές χαράς, αλλά και δύσκολη που θα χρήζουν ιδιαίτερης διαχείρισης. Αυτή τη στιγμή, ο ΠΑΟΚ είναι σε καλό momentum και γιατί να μην το απολαύσουμε; Μεταγραφικά ας ελπίσουμε να ενισχυθεί σωστά. Εφόσον ακόμη δεν έχει αποκτηθεί στόπερ, ας είναι σίγουρη η τελική επιλογή.

Για το κλείσιμο θα σας αφήσω με το βίντεο που προανέφερα. Αυτή η μοναδική στιγμή που είμαι σίγουρος ότι όποιος την βλέπει, πιάνει τον εαυτό του να χαμογελά σαν…χαζός, μη μπορώντας να προβλέψει τι πρόκειται να δει από τον φετινό ΠΑΟΚ και τα παιδιά του.

https://www.paok24.com/podosfairo/596332/tsimpiesai-na-deis-an-einai-alitheia/