Απόψε, εμείς ή κανείς...Η πρόκριση του ΠΑΟΚ στον τελικό κυπέλλου ήρθε χάρη στην πανίσχυρη δύναμη του γκρουπ του. Γράφει ο Σωτήρης Μήλιος...

 Το γκρουπ. Αυτή είναι η αγαπημένη λέξη του Ραζβάν Λουτσέσκου. Το γκρουπ. 

Το γκρουπ δεν είναι κάτι αφηρημένο. Είναι αόρατο, άυλο, αλλά έχει χαρακτήρα, ύφος, προσωπικότητα.

Το γκρουπ παίρνει συνισταμένες από διαφορετικούς χαρακτήρες και παράγει μία παντοδύναμη συνισταμένη. 

Το γκρουπ είναι αυτό που οσμίζεται, αφουγκράζεται, μυρίζεται, διαβάζει τις καταστάσεις σε πραγματικό χρόνο και έχει την ικανότητα να μεταμορφώνεται.

Γίνεται ένα αρπακτικό που καλπάζει όταν είναι στα καλά του και βρει χώρους για να βρει... τροφή.

Γίνεται μία χελώνα που κλείνεται στο καβούκι της, όταν θέλει να απομονωθεί από τους εξωτερικούς κινδύνους και να αντέξει σε χτυπήματα.

Γίνεται μία γροθιά και συσπειρώνεται σαν αγέλη, όταν κάποιος πειράξει ένα μέλος του.

Ένα ισχυρό γκρουπ ξέρει να διαχειρίζεται τις ανηφόρες και τις κατηφόρες. Ξέρει να μην πετάει στα σύννεφα στα καλά, ούτε να πέφτει στα Τάρταρα στα άσχημα.

Ξέρει να διαχειρίζεται την κούραση, τους τραυματισμούς, το ντεφορμάρισμα, την ατυχία, τα νεύρα, τις αναποδιές.

Και με ένα μαγικό τρόπο καταφέρνει να μεταλαμπαδεύει αυτή την νοοτροπία, τις αξίες, τις αρχές σε αυτούς που έρχονται από πίσω.

Καταφέρνει να παίρνει αμούστακα παιδιά και να τα κάνει πρωταγωνιστές πρώτης γραμμής.

Καταφέρνει να στύβει ό,τι χυμό έχει να προσφέρει κάθε μέλος του. 

Για να φτάσει στον τελικό, ο ΠΑΟΚ απέκλεισε τον Ολυμπιακό μέσα στο σπίτι του, να κερδίσει τον Παναθηναϊκό εντός κι εκτός, χωρίς να δεχθεί γκολ.

Κι όμως, αν τελικά κατακτήσει το τρόπαιο, αυτό θα έχει την υπογραφή του Δημήτρη Μοναστηρλή. 

Του 31ου παίκτη στο ρόστερ του, αυτού με τον λιγότερο χρόνο συμμετοχής φέτος. 

Δίχως την δική του ψυχραιμία στην διαδικασία των πέναλτι με τον Ατρόμητο, τίποτα από αυτά που ακολούθησαν δεν θα είχε συμβεί.

Αυτή σίγουρα δεν ήταν η πιο θεματική εμφάνιση του ΠΑΟΚ. Ούτε η πιο παραγωγική. Ούτε φυσικά η πιο θεαματική. 

Ήταν όμως, μακράν της δεύτερης, η πιο συγκεντρωμένη. Η πιο αποφασιστική.

Στο τέλος της ημέρας, η στατιστική υπηρεσία έδειξε ότι ο Παναθηναϊκός έκανε 23 σέντρες προς την περιοχή του ΠΑΟΚ. 

Είχε περίσσιο θάρρος, το πίστεψε, το πάλεψε, το κυνήγησε.

Οι 22 από αυτές σταμάτησαν σε παίκτες που φορούσαν ασπρόμαυρα! 

Το ποσοστό είναι εξωπραγματικό.

Ο επαναληπτικός τελείωσε με τον Τσιφτσή να μην έχει κάνει ούτε μισή επέμβαση. Απολύτως τίποτα δεν πήγε προς την εστία του. 

Ο Παναθηναϊκός έκανε 3 τελικές και τελείωσε τον επαναληπτικό με 0,10 XGoals.

Αυτό έγινε διότι το ασπρόμαυρο γκρουπ δεν επέτρεψε απολύτως τίποτα. 

Είπαμε ότι τα ισχυρά γκρουπ έχουν την ικανότητα να μεταμορφώνονται. 

Το γκρουπ του ΠΑΟΚ διέγνωσε ότι το αλατοπίπερο άρχισε σταδιακά να αφαιρείται από το φαγητό. 

Ο Ντέλιας χτύπησε, ο Ιβανούσετς είναι εκτός μάχης καιρό, ο Ντεσπόντοφ μπήκε στα πιτς, τώρα ήρθε η σειρά του Πέλκα.

Ο ΠΑΟΚ αποφάσισε να αλλάξει, να μεταμορφωθεί. Να μαζευτεί. Να το πάει πιο ωμά. 

Άφησε στην άκρη την τέχνη, την τεχνική και πήγε στην παλικαριά, την αποφασιστικότητα, την ορμή, τα βασικά του παιχνιδιού.

Μία νοοτροπία που στο γήπεδο θύμιζε το διαχρονικό "απόψε εμείς ή κανείς".

Αυτός ο ΠΑΟΚ δεν χτίστηκε για να παίρνει παιχνίδια από την άμυνα του, αλλά να που γίνεται κι αυτό!

Στα τρία τελευταία κολλητά ντέρμπι με Παναθηναϊκό, Άρη και ξανά Παναθηναϊκό, στην ουσία απειλήθηκε μόνο από δύο κεφαλιές από στατικές φάσεις. Τίποτα άλλο.

Τα φώτα πέφτουν πάντα στους σκόρερ, στον Γιακουμάκη, τον Χατσίδη, μα αυτή τη φορά οι... πίσω ήταν αυτοί που κατέθεσαν ό,τι είχαν και δεν είχαν για να γίνουν αυτοί οι μάγκες της υπόθεσης.

Αυτό το σπριντ εκτός σεναρίου του Τζόντζο Κένι που έφερε όλη την αναστάτωση στην φάση του πρώτου γκολ ήταν η πιο κομβική φάση, αυτή που ξεκλείδωσε τα πάντα.

Διότι το καλό γκρουπ έχει και μία άλλη ιδιότητα. 

Να βγάζει κάθε φορά και διαφορετικούς πρωταγωνιστές...

https://www.sdna.gr/podosfairo/1400709_apopse-emeis-i-kaneis