Ένας ΠΑΟΚ ονειρικός. Η αλήθεια είναι πως ο ΠΑΟΚ που είδαμε στο Μετς ήταν κάτι που δεν είχαμε δει σε κανένα σημείο της σεζόν ως τώρα. Οι παίκτριες του Γιάννη Γιαπάνη, με… σημαιοφόρο της Τάουμπνερ, απογειώθηκαν και έδειξαν πως στη διάρκεια της φετινής σεζόν έχουν αδικήσει κατάφορα τους εαυτούς τους.

 Ενδεχομένως, κατά το ρητό, ποτέ δεν είναι αργά. Ο ΠΑΟΚ παρουσίασε κάτι ιδιαίτερο σε μια ιδιαίτερη στιγμή της σεζόν, σε ένα παιχνίδι όπου δεν υπάρχει αύριο και όπου ο χαμένος χάνει αυτομάτως έναν τίτλο. Τι και αν ο Παναθηναϊκός έχει εντυπωσιάσει τη φετινή σεζόν; Τα μονά παιχνίδια του Κυπέλλου είναι ικανά να φέρουν τα πάνω κάτω αν δεν είσαι είσαι συνεπής εκείνη τη στιγμή.

Ο Παναθηναϊκός δεν υποτίμησε τον αντίπαλό του και αυτό φάνηκε από το πως προσέγγισε το παιχνίδι εξαρχής. Ο Κιαπίνι δεν έκανε ροτέισον όπως έκανε στο ξεκίνημα της αναμέτρησης στη Μίκρα αλλά έριξε όλα τα δυνατά του χαρτιά από την αρχή. Στο πρώτο σετ ήταν εμφανές ότι καμία από τις δύο ομάδες δε θέλει να ρισκάρει ιδιαίτερα και οι ισορροπίες άλλαξαν όταν ο Παναθηναϊκός άρχισε τα λάθη και όταν ο ΠΑΟΚ έκανε το μπλοκ του πιο αποτελεσματικό.

Υπάρχει μία προφανής εξήγηση για το αποτέλεσμα της αναμέτρησης και αυτή έχει να κάνει με την Τάουμπνερ. Η διαγώνια του ΠΑΟΚ πετούσε φωτιές και υπήρχαν στιγμές που ο μόνος τρόπος να αντιμετωπιστεί ήταν να κάνει η ίδια λάθος. Το μπλοκ του Παναθηναϊκού ήταν ασυνεπές και δεν βρήκε ποτέ ρυθμό με εξαίρεση το δεύτερο σετ και κάποιες μεμονωμένες στιγμές στο υπόλοιπο παιχνίδι. Οπότε η αλληλουχία μπλοκ άμυνα, ειδικά όταν το σερβίς δεν είναι αποτελεσματικό, δεν μπορεί να φέρει λύσεις σε ένα πιεστικό παιχνίδι.

Και μπορεί η εικόνα της Τάουμπνερ να τρόμαζε επιθετικά αλλά δε θα γινόταν τίποτα αν η Μπάκα και η Σεζάρ δεν έδειχναν τέτοια συνέπεια στην πίσω ζώνη. Η συγκομιδή τους επιθετικά δεν είναι τόσο καθοριστική όσο τα πράγματα που έκαναν στην πίσω ζώνη και η κόντρα μπάλες που χάρισαν στην ομάδα τους. Ειδικά όσον αφορά τη Μπάκα ταιριάζει το αγγλικό σύνθημα που λέει “she is here she's there she's every fucking where”. Καλοί και χρήσιμοι οι 13 πόντοι της αλλά το ότι βρισκόταν παντού και δεν άφηνε τη μπάλα να προσγειωθεί με τίποτα ήταν το στοιχείο που έκανε τον ΠΑΟΚ να μοιάζει σχεδόν άτρωτος.

Αυτό που έκανε τον Παναθηναϊκό όλη τη σεζόν να ξεχωρίζει ήταν πως οι λύσεις από τον πάγκο άλλαζαν τα δεδομένα. Αυτή τη φορά δεν έπιασε. Μπορεί η ομάδα να αναθάρρησε για λίγο με την Τάνη αλλά οι πράσινες δεν έβρισκαν ρυθμό στην επίθεση με τίποτα. Ότι δεν έκανε το μπλοκ του Παναθηναϊκού το έκανε αυτό του ΠΑΟΚ και δε μιλάμε μόνο για τους 15 πόντους από μπλοκ αλλά για όλες τις μπάλες που έσπασε η μπροστά ζώνη. Τόσο η Τοντάι όσο και η Κότσιτς μπορεί να ήταν αδύναμες στο επιθετικό κομμάτι αλλά η συνεισφορά τους πάνω στο φιλέ στις επιθέσεις των πρασίνων που χάλασαν ήταν ίσως πολύ πιο ουσιαστική.

Από τη μία, ο Παναθηναϊκός έχασε έναν στόχο αλλά αυτά συμβαίνουν. Κάποια στιγμή τα σερί σταματάνε και κάποιοι στόχοι χάνονται. Το ζητούμενο είναι να ηχήσει το καμπανάκι και να ξαναβρεί ρυθμό σε μια περίοδο της σεζόν που μοιάζει πιο κρίσιμη από κάθε άλλη. Από την άλλη, ο ΠΑΟΚ που ήταν μέτριος και ασταθής ως τώρα κατάφερε να πιάσει απόδοση που κάνει την ομάδα, τις παίκτριες και το επιτελείο να απορούν που ήταν αυτός ο ΠΑΟΚ τόσο καιρό. Αυτή η εμφάνιση κάνει σαφές ότι ο δικέφαλος έχει αδικήσει τον εαυτό του αλλά αφήνει μια υπόσχεση ότι σε μονούς αγώνες Final 4 μπορεί να έχει φιλοδοξίες για κάτι καλό. Το βασικότερο είναι να διατηρήσει αυτό το ρυθμό και να κάνει τέτοιες εμφανίσεις να μην είναι η εξαίρεση αλλά ο κανόνας.

https://www.sdna.gr/bolei/1400705_enas-paok-oneirikos